Zomerzak?

Morgen weer naar Bosatelier, zoals elke donderdag.

Ga een grote tas ontwerpen, vrouwen schijnen tegenwoordig dol te zijn op GROTE tassen.
Waar je alles in kan gooien...
Soort zak, zal ik een 'zomerzak' ontwerpen?
Nu slapen, de dag van me afschudden, de dag dat ik op mijn werk weer iets deed voor de laatste keer, zo zal het doorgaan tot het einde.
Maar ook de  dag dat ik een fijne avond had bij vriendin S, met een traan en een lach,
zoals dat hoort bij vriendschap.

Ineke

Wat ik zie

Hoe dan ook, ik zie wat ik zie.

Neem dit betonnen paaltje, ik loop er langs met in mijn gedachten de troubles op het werk, het verliezen van mijn fijne baan, de zorgen over de toekomst, de plannen die nog geen echte plek hebben.
En toch geniet ik dan even van wat ik zie, hoe mooi, en ook:

Ineke

Bombus

De hommel (bombus) behoort tot de orde van de vliesvleugelen. Dat klinkt echt heel belangrijk.
Voor mij zijn het zachte trage beesten, die wel 2 uur achter elkaar bloembezoeken afleggen (ja zo noemen ze dat) en dan het verzamelde stuifmeel met de achterpoten tot een klontje kneden en in hun  stuifmeelkorfje vervoeren.

Ze zijn zo traag dat ik het heerlijk vind ze te bestuderen bij dat werk.
Het stuifmeelkorfje is een soort tas, met een klep, ritssluiting en binnenvak.
Kijk maar eens goed als je een hommel ziet!

Ineke

Paasbeesten

Succes!
Ineke

Van voor 1985

Vanmiddag met vriendinnen H en C,( die zijn ook van de klusclub maar vandaag was het halve ruimdag bij C).
Zoals altijd praten, lachen, ruimen, en herinneringen. Tja, als je gaat ruimen kun je ook niet om herinneringen heen. Zo maakte ik jaren geleden met C een foto dagboek; elke dag maakte we een foto en een tekst. Na een maand gingen we het resultaat van elkaar bekijken.
Dit boek toverde C vandaag tevoorschijn.
Voor bij de koffie.......

Fijn zo met vriendinnen samen zijn, zo vertrouwd, al zo'n lange vriendschap.
Van voor 1985! Al zoveel gelachen, gehuild, gepraat, gemaakt en geklust.

Ineke

Waterig

Wie mij goed kent ziet dat de mijn handen op de foto van mij zijn.

Mooi?
Gewoon gemaakt op een scanner, deksel eraf, en spelen maar.

Het zegt wel iets over hoe ik me voel, als in water, ga mee met de golven, alle kanten op.
Overal drijven toekomst plannen, maar er drijft ook woede, en er drijven ook herinneringen aan 24 jaar werk bij Kunst Centraal.
Ben benieuwd waar ik aanspoel.

Ineke

Bloemetje nodig

Dit vind ik zo'n mooi plaatje. Kijk ik graag naar. En dan luister hiernaar. Klik op: LIEDJE
Zo is alles even zo mooi.

Ineke

Haken helpt

Haken haken haken, dat helpt me er doorheen, waar door heen? Daar doorheen.
En collega Th haakt zich ook suf, naast haar sokken ,haakt ze nu elk vrij moment stug door, al haar kleinkinderen liggen komende winter onder een door oma Th gehaakte deken.
In haken kun je van alles kwijt, al het onrecht waarmee we deze periode te maken hebben op het werk, de keuzes die gemaakt worden en niet eerlijk lijken. 

Buiten trekt geen boom zich iets van mij aan, en ook niet van collega Th en alle andere collega's.
Ze maken knoppen, springen open, en zo verder.

 
Gelukkig maar, als die zich van al het onrecht in de wereld iets aan zouden trekken dan zou ik niet zomaar van die mooie knoppen tegen het lijf lopen en daar toch even van genieten.

Ineke

Wat nu?

Morgen is het 4-4' 12. Dan werk ik precies 24 jaar bij Kunst Centraal.
Op mijn contract staat namelijk een mooie datum: 4-4-88

Deze week is duidelijk geworden wat de reorganisatie plannen zijn, er is gekozen om een grote groep kunstvak mensen te ontslaan.
Het is niet te begrijpen, de keuzes, en de invulling van personele bezetting.

Ondertussen verdiepen we ons in uitkering, oprichten eigen onderneming en coöperatie, studiemogelijkheden,  financiën, etc.

Het is een rare tijd waarin je ook na gaat denken over wat je nog allemaal zou willen, welke dromen er zijn, wat je nog wil leren, en nog veel meer.

Mijn werk leven was altijd zeker, de leukste afwisselende baan lijkt opeens op te houden.

Wat is wijsheid? Met fijne mensen om me heen, én bijzondere collega's voel ik me toch ook alleen in een grote boom.

Wel een wijze uil in een grote boom. Dus wie weet.

Ineke

De verzamelaar en de mof

Vandaag had ik voor een lesproject over oude Prentbriefkaarten een afspraak met een 75-jarige verzamelaar in Maarssen. Hij heeft meer dan 700 kaarten, en verzamelt al zijn hele leven.
Bij binnenkomst begonnen de verhalen, en het was mijn taak met 6  gefotografeerde oude 'Groeten uit' kaarten naar buiten te komen. Bij het maken van de afspraak had ik gezegd dat ik tussen 10.00 en 11.00 uur tijd had.

Via zijn schuur werd ik binnengelaten, daar is een deel van zijn verzameling uitgestald. Ik probeerde niet veel aandacht aan de spullen te besteden, want hij heeft altijd geweldige verhalen en historische uitleg bij alle voorwerpen ( ik ken hem van een ander project, en alle verzamelaars praten graag over hun spullen).
Ik sprak gezellig over het project waarvoor ik kwam in de hoop in de woonkamer terecht te komen.

Toen liet hij mij het volgende zien.

Een mof van bont, van een rijke boerenvrouw. Prachtig toch!

Dit is het tas gedeelte, achter dit ritsvak zit 'de mof', daar waar je je handen in schuift.
Met de tas op je buik, en je handen lekker warmen liepen de dames naar de kerk.
En de verzamelaar wist precies welke dames: 'de dames die zich veel meer voelde dan gewone volk'.


Toen was er toch opeens een kwartier voorbij.
Maar, de rest liep goed, om 11.05 uur stond ik buiten met 6 reproducties van oude prentbriefkaarten van Tienhoven (compleet met informatie) én met foto's van deze tas.

Ineke

Mooi van Jonker

Voor elke tulp een vaasje.

Voor elke narcis een vaasje.

Op rommelmarkten en kringloopwinkels koop ik altijd kleine glazen vaasjes.
Soms ook witte vaasjes (keramiek). Een bostulpen en een set kleine vaasjes is een goed lente cadeau!

Ineke

Tulppret

Tulpen tijd, 5 bossen 5 euro, ons huis nu staat vol met rode tulpen.
Jaren terug deed ik het volgende experiment.
Tulpenblaadjes zijn namelijk prachtig!

 

En na een paar dagen

Voor als je het niet goed kunt zien nog even een enkel blad.

Ineke

Schoonmoeder of?

Al jaren kom ik over de vloer bij mijn schoonmoeder (zie ook dit oude bericht).  Erg graag kijk ik naar deze aquarel.

De vader van B heeft het geschilderd in 1945, toen hij 17 jaar was.
Ik dacht altijd dat het een portret van mijn schoonmoeder (als jonge vrouw) was. Maar hij kende mijn schoonmoeder nog niet. ( hij is 1971 overleden)
Ze lijkt er echt op!
Toen ik het mijn collega liet zien kwam zij met de volgende foto van een schilderij van El Greco.

Zie je de gelijkenis? Toen ik het aan de zus van B liet zien was ze erg onder de indruk; zij houdt heel erg van het werk van El Greco. En heeft al heel veel werk van deze kunstenaar gezien en bewondert.

Bijzonder toch?
Ineke

Korte vrolijkheid

Dit is een Pinksterbloem. Vandaag gefotografeerd.

En dit is wel een hele vroege Pinksterbloem, die zich door het lekkere weer afgelopen weken heel erg vergist heeft. Ze groeien meestal later. Nu denken veel mensen dat de naam Pinksterbloem iets te maken heeft met Pinksteren. Nee, de bloem bloeit namelijk altijd ver voor Pinksteren.
De bloem heet zo omdat ze meestal bloeien als de pinken (eenjarige koeien) voor het eerst de weide in gaan. Dat is meestal eind april.

Na deze Pinksterbloem had ik nog een vreemd contact met Greet Gans.

Ik bekeek haar uitvoerig, ze liep zo prachtig, zo evenwichtig schommelend.
En ik sprak haar aan, vroeg of ze genoot van de vroege lente.
Ze keek woest en waggelde onder hekje door, en gakte zoiets als: 'doe nou maar niet zo vrolijk,
dat lijkt me in jouw geval niet op zijn plaats'.
Tja ze had gelijk, maar als je onverwacht een Pinksterbloem ziet en Greet Gans dat is dat toch een
reden tot korte vrolijkheid.

De rest van de dag was vreemd, en op het werk werd pijnlijk duidelijk wat we al dachten, namelijk 45 % ontslagen per 1 augustus. Waarvan de grootste groep in het team waarmee ik al erg lang werk.
Het is echt waar.

Ineke

Fietsen

Zo ging ik vanmorgen.

Dit zag ik vanmorgen.

En toen was ik al hier.

En toen nog dit.

En toen op het werk nog dit.

Een Siamese appel, tja waarom niet.

Ineke

Kwallig of prachtig?

Ik bekijk de wereld graag door bijvoorbeeld water, mat glas, lijm.
Waarom? Alles wordt onscherp, wordt een geheel, past beter bij elkaar, rustiger, de werkelijkheid wordt abstract.

Al eens door een kwal gekeken?

Ineke

Maart roert zijn staart , en dat klopt ook voor mij.

Op mijn werk werd ik direct toegesproken door de juffrouw met de groene jurk, ze zat op mijn beeldscherm en stak van wal.

'Kijk Ien, ' zei ze, 'maart is voor jou een rare maand'
Ik zei nog dat ik juist in die maand jarig ben en dat altijd leuk vind en dat in maart vaak de eerste zonnige dagen zijn en dat ik dus eigenlijk niet begrijp dat ik juist in maart minder vitaal ben, en een beetje melancholisch.
'pfffft'  ze ging ook nog zuchten, 'jarig zijn, de eerste warme dagen, dat brengt in jouw geval een stroom herinneringen met zich mee, blablalblalblalalablala

Okay, klaar. Gewoon laten.
Mooie bloemen ter afsluiting van dit bericht.

Ineke


 
 

Duinpadpaaltjes

Langs het duinpad stonden paaltjes, door zon, regen, wind en zout aangetast.
Allemaal anders.

Langs dit paadje maakte ik de foto's.

Ineke

Dishoek

(om te beginnen: de foto van gister is gemaakt op een viaduct)

Gister waren mijn ouders 50 jaar getrouwd, nog steeds in goede gezondheid en dat is echt iets om trots op te zijn. 
Het was echt heerlijk weer en die middag was ik met mijn 3 mannen op het strand. Het strand bij Dishoek. En dat was zo fijn, zo zonnig, en zo liefdevol samen. Met volle teugen heb ik ervan genoten.
Het is jammer dat ik geen 'herkenbare' foto's om mijn blog wil plaatsen. Maar de volgende spreken voor zich toch?

En deze ook

Ineke

En zie jij het?

Prachtig toch?
Hoe iets wat lelijk is toch mooi kan zijn.(als je heel dichtbij kijkt)

Ineke