zaterdag 22 april 2017

Kringloop rondje

Met vriendin S deed ik kringloop rondje.
Dan kletsen we ondertussen in de auto bij.  De eerste kringloop was een leuke.
Allemaal ruimtes in oud pand. Met overal medewerkers die aan het repareren en uitzoeken waren.
We troffen deze oude hometrainer aan.
Toen ik een foto maakte stond er direct een kringloop mannetje achter me.
Hij vertelde dat de fiets van een dame van 94 jaar was geweest.  Ze had hem nog niet zo lang geleden ingeleverd omdat ze een  nieuwer model wilde.
Kijk goed, er zit gewoon een soort kookwekker op die je op een tijd kan draaien. Ook 6 versnellingen, een meter waarop je kunt zien hoe hard je fietst en een ouderwets metertje waarop je kan aflezen hoeveel km je hebt maakt.
Toch maar niet gekocht.

woensdag 19 april 2017

Kom maar lieverd

De dochter van vriendin M belde.
Ze is 22 en haar zus 19.
Waar ik al eerder over schreef, na zo'n lange vriendschap met hun moeder zijn zij surrogaat dochters.
Ze heb ik meer vriendinnen met dochters en daar geniet ik erg van.
Maar goed J belde dus, dat er 5 knopen van haar jas waren en dat ze het nu toch echt zelf wilde leren : knopen aannaaien.
Niet dat hun moeder het niet kan hoor....en hun vader kan het zelfs!
Maar zij vond de snelle uitleg van haar hardwerkende moeder te mager dus belde ze Ien.
'Kom maar lieverd ', zei ik.
Met de naaidoos van haar moeder onder d'r arm stond ze er binnen 2 minuten.
In die doos zat van alles op naaigebied een beetje. Ik heb sterker garen dus dat kon ze gebruiken.
Voordoen, uitleggen en zelf doen!
Wat fijn is dat.
Naaien en handwerken is er bij mij door oma en moeder net de paplepel ingegoten en ik vond het altijd leuk.
Mijn oudste zoon heeft er niet veel mee maar is handig genoeg zoiets zelf op te lossen.
Mijn jongste zoon gaat er nooit aan beginnen...handwerken. 
Dus ik ben blij met de dochters van vriendinnen.

J. heeft haar knopen-aanzet-diploma gehaald vandaag.
Op naar de volgende, ....kom maar op!

zondag 16 april 2017

Net als de dame met de groene jurk

Ze kijkt rond maar zit goed in haar lampion. De dame met de groene jurk.
Een fijne plek om te associƫren.
Zo voel ik me vaak. Allemaal gedachten lijntjes, alle kanten op en tegelijkertijd ook genieten van gewoon 'zijn'.
Hoe moeilijk het ook soms is om zorgen aan de kant te zetten.
Als ik denk verbind ik van alles en ga ik linksaf en hup rechtsaf.
Ik praat 'bij groot enthousiasme' ook soms zo (hakketakken noemen vriendin M en ik dat dan, beide zijn we daar heel goed in).
Zelfs als ik bezig ben stap ik regelmatig over op andere dingen.
Kennen jullie dat?
Je ruimt was op, ziet een boek loopt daarmee naar de kast,besluit de kast te stoffen,etc
Uiteindelijk is het restje was dan blijven liggen.

Bij het verzinnen en creatief zijn is het heerlijk zo te denken. Een raamwerk waar ik vrij alle kanten op kan denken en het idee steeds beter wordt.

Kortom, dat raamwerk geeft goed weer hoe mijn gedachten gaan. Gelukkig zit er een grote vrije opening in.

vrijdag 14 april 2017

Zeeuws nachtje

Vanmorgen dronk vriendin M. Koffie bij mij met dochter. Die had kapotte broek die ik ondertussen effe repareerde.  Zoon K was er ook in badjas. Dat kan gewoon. De kinderen kennen elkaar zo goed dat ze zich niet schamen.
Maar waar het om ging was dat M na een kwartier naar Middelburg zou rijden en zij opeens bedacht dat ik mee zou kunnen rijden en dan nachtje bij mijn ouders zou kunnen slapen.
Na 15 minuten zat ik naast haar in de auto.
Bijkomend voordeel; de heenreis en morgen de terugreis kunnen we heerlijk bijpraten.

In Zeeland scheen de zon en heb ik gefietst langs kanaal, door haven en over de groene boulevard.

Op de groene boulevard (een prachtige dijk van Vlissingen  tot de sluizen in Vlissingen) stopte ik om een foto te maken van een enorm container schip dat heel dichtbij langsvoer.
Terwijl ik dat deed raakte ik aan de praat met een Marrokaans echtpaar.
Ze woonden in Vlissingen en wandelden zo graag langs de Westerschelde. Ze genoten van de grote boten en het uitwaaien.
Zij hadden eerst in Leersum gewoond en woonden nu al heel lang in Vlissingen.
Veel te veel bomen daar bij Leersum.
We moesten lachen want daarvan ik het helemaal mee eens.
Ik stapte weer op de fiets want mijn moeder had de boerenkool klaar.
Lachend namen we afscheid, maar niet voordat zijn mij nadrukkelijk uitnodigden bij hun een keer koffie te komen drinken.

Zomaar een fijne ontmoeting aan de Zeeuwse kust.





dinsdag 11 april 2017

Schaduwpret

Met zon en tulpen in huis zijn er steeds veranderende mooie beelden.

Altijd maar weer die schaduwen om je heen. Dat vind ik zo fijn.
Volgens mij zie ik mijn leven lang al de schoonheid van schaduwen. En eigenlijk blijf ik maar denken dat wat ik zie ook door anderen gezien wordt.
Toch blijkt dat niet altijd het geval.
Het zo mooi mogelijk vastleggen van de schaduw is dan de volgende stap.
(Alle foto's maak ik met mijn telefoon Samsung note 4).

Tulpen, zon en het oude kastje.



zondag 9 april 2017

Bloemen en lapjes

Al 35 jaar woon ik in Utrecht.
Wat lang, ongelooflijk eigenlijk.
Elke zaterdagochtend is er de lapjesmarkt op de Breedstraat, die markt bestaat al 400 jaar. Daar dichtbij is het Janskerkhof, daar is elke zaterdag bloemenmarkt.
Hoe lang deze bloemenmarkt al bestaat weet ik niet.
Minimaal 35 jaar in elk geval.
Het grote plein bij de Janskerk staat vol bloemenkramen en op de grond staan 'eilanden' met bloemen echt heerlijk.
Wij kopen onze bloemen meestal bij meneer de Haan.
Nu waren dat tulpen, zo prachtig .
Op de grote foto manlief met zijn moeder.
Zij komt oorspronkelijk uit Utrecht en weet als geen anders hoe het er vroeger uit zag.
Ik ben een echte Utrechter geworden denk ik.
Blij mee!!!
(En dan woon ik ook nog in groene wijk in de buurt van bos, kanaal en 15 minuten fietsen van de Domtoren )

vrijdag 7 april 2017

Zee

Het stond al weken in de agenda:
6 april naar zee met vriendin M

En daar gingen we, het zou de slechtste dag worden  was mij herhaaldelijk door mijn weerman thuis verteld.

Maar....echt waar. Om 11 uur in Katwijk aangekomen was de lucht prachtig blauw.
We parkeerden op de boulevard en liepen direct naar een strandtent.
Buiten ploften we met onze dikke jassen op een heerlijke grote bank en bestelden koffie.
Na 5 minuten hadden we ons ontdaan van jassen shawls vesten en was het enorm genieten.
Echt een cadeautje.
Snel weer een zeedagje in de agenda gezet.
Want de zee, de ruimte,het geluid  heerlijk.

woensdag 5 april 2017

Tulpen

Deze periode van het jaar geniet ik ontzettend van tulpen.  Betaalbaar op onze Utrechtse bloemenmarkt .
Morgen naar Katwijk, hoop bollenvelden te zien en....tulpen te kopen bij de kweker.

dinsdag 4 april 2017

Baanloos maar genoeg werk....

Maandag atelierdag.  Sinds ik ben gestopt met de kleuters probeer ik weer ritme in de week te krijgen.
Maandag was en is dus nu weer atelier dag bij vriendin L.
Ik kan veel doen,maar als ik de dag nog leeg voor me heb kom ik niet echt op gang.
Ik denk aan wat ik allemaal zou kunnen doen,  of wat echt moet gebeuren.
Dat varieert van huishoudelijke zaken tot mijn website.
Maar nee.
Ik hang, ontbijt, drink koffie,lees de krant,doe de was erin,rommel wat.
En ga steeds weer hangen op de bank.
Ik ben een werker, een teamwerker,iemand die naar haar werk wil gaan.
Maar goed. ..gister atelierdag.
Ik maakte een serie beurzen /etuis.
Van verschillende reststukken leer.
Eenvoudig model.
Nu nog uitvinden of ze handig zijn en of er interesse is. Maar dat is nou net weer zoiets wat ik uitstel.
Ik moet er duidelijk weer inkomen, werkeloos thuis.

zondag 2 april 2017

Bootnamen lezen

Wij hebben een plekje aan 'het kanaal'.
Een kwartier fietsen van ook ons huis kun je heerlijk zitten aan het Amsterdam Rijnkanaal.
Dat doen we al vanaf dat we kinderen hebben.
Eten mee in de fietstas en lekker eten aan kanaal.
Ook onze woensdagse eetclub vond wel eens plaats aan het kanaal.  Er is een mooi veld bij met grote bomen dus de kinderen konden spelen en de voorbijvarende schepen bewonderen (zwaaien natuurlijk).
Vorige week heeft onze zoon het plekje aan het kanaal ook laten zien aan zijn Canadese vriendin.
Die plek heeft echt betekenis voor ons gezin.
Vanmorgen gingen we samen op de fiets naar het kanaal, koffie mee natuurlijk.
We hebben wel een uur aan de kant in het gras gezeten.
Toen er een boot voorbij voer met de naam Berdi zei ik direct Bert en Diana.
Huh ..zei mijn lief ' wat bedoel je'.

Wat bleek, hij wist niet dat boten (groot of klein) vaak een naam dragen samengesteld uit stukjes naam van de eigenaren.
Voor mij is dat zo normaal als wat. Als in een boot zie zoek ik de naam en probeer dan namen te verzinnen bij de lettercombinaties.

Er kwam weer een boot langs: Hermanna
(Herman en anna)
Manlief bleef verbaasd, fijn is dat toch.
Hij blijft me verrassen.


zaterdag 1 april 2017

Eten aan zee

Trots op mijn ouders,  55 jaar getrouwd en hoe zij het doen is zo'n mooi voorbeeld voor iedereen.
We aten aan zee, in een strandrestaurant bij Nollestrand bij Boulevard Vlissingen.
Altijd als ik bij de zee ben geweest en zo heb genoten dan weet ik wat in in Utrecht (waar ik heerlijk won) mis: mijn ouders en de zee.

vrijdag 31 maart 2017

Zomaar een koffiepot

Klaas Gubbels is bekend door de prachtige schilderijen van oa koffiepotten, tafeltjes, stoelen.
Hij maakt ze zo dat ze een emotie uitdrukken, er gebeurt iets in het werk. Echt bijzonder mooi vind ik zijn werk.

Laatst zag ik zomaar in een grasveld een koffiepot. Naar aanleiding daarvan ben ik weer gaan snuffelen op internet naar werk van Gubbels.

Toevallig kreeg ik vandaag bericht van mijn oud collega Conny Meslier, dat ze bij Klaas Gubbels op bezoek was en een werk mocht kiezen . Wat een bofkont.

Hieronder eerst mijn koffiepot in het wild en daarna een mooi werk van Gubbels.



donderdag 30 maart 2017

Mijn gezin

Jaro en Charlie weer op pad ;voor 6  weken naar Engeland.
Dan komen ze in mei weer terug naar Nederland voor 2 weken en daarna gaan ze weer op reis en zal het weer heel lang duren voordat ik ze zal zien (marroko, Spanje,  Griekenland, Canada, Zuid Amerika. ...).

Hier foto's van mijn mannen en de nieuwste aanwinst in ons gezin:  een hele leuke lieve grappige creatieve meid 'Charlie ' die al snel een fijne plek in ons gezin had. Toch een beetje een dochter..... Hi Hi
Daarover later meer.

dinsdag 28 maart 2017

Rijkdom

Zoonlief en vriendin wilden oefenen met Banana in een kano.
Want ze willen immers op 26 mei met de Canadees familie (ouders, 3 zussen en zwager) en ons gezin kanoën over de Kromme Rijn naar het pannenkoeken huis.
26 mei gaan Jaro en Charlie trouwen.
Geen feest of ceremonie, maar een bijzonder samenzijn met de twee gezinnen.

Terwijl ik koffie dronk genoot ik van ze.
Banana wilde eruit. Als een vader en moeder met een angstig kind.
De andere zoon kwam ook nog even kijken.
Wat voelde ik me rijk.
Jaro met Charlie en ook Kaj om me heen in het zonnetje.

vrijdag 24 maart 2017

Dat

Dat het toch nog een te grote stap was

Kleuterleerkracht voor twee dagen per week op de voor mij meest veilige school met heerlijke kleuters en bijzonder betrokken fijne collega's

Dat mijn lijf in verzet kwam vol spanning en nog meer.

Dat ik gister deze droombaan heb opgezegd bij de o zo lieve directeur.

Dat mijn lijf vanaf dat moment ontspannen was maar ik veel verdriet voel. Mijn droom is niet gelukt, heb zo hard aan mijn herstel gewerkt afgelopen jaar.

Dat ik besef dat ik van de burn out (sinds februari '16) en overgangsklachten nog niet goed hersteld , krachtig en zeker ben om een goede kleuterleerkracht te zijn.

Dat ik de zorgen over inkomen en mijn droom kleuterjuf te zijn nu even parkeer.

Maandag kreeg ik op mijn verjaardag van de kleuters een prachtig slinger met tekeningen van de kleuters. Deze tekening er eentje was waar ik naar bleef kijken.
Van een kleuter die misschien dacht:
' volgens mij moet Ineke met een trapladder naar een boomhut en soms ook lekker schommelen in de hangmat en appeltjes uit de boom eten.' Pas later zag ik dat de tekening me ook lachend aankijkt.

Een fijn positief beeld waar ik steeds even naar kijk.




maandag 20 maart 2017

In het zonnetje

Ze wisten het .... ze hadden een groot geheim die kleuters.
Bij binnenkomst werd ik al gefeliciteerd en geknuffeld.
(Dit is pas mijn 3e week in die groep).
Na de start ging ik direct trakteren, dat zijn zo van die gewoontes.
Al snel zei een meisje dat ze een verrassing hadden.
De groep knikte en zei niets.
Behalve kleuter T, een serieuze jongen, die bleef maar zeggen dat ze Mieke (mijn duo ) beloofd hadden om het geheim te houden.
Hij zag helemaal rood. Was zo bezorgd.
Ze wisten er even niet goed raad mee.
Er werd overlegd.
Ik vroeg of het geheim voor mij was .
En of het zou passen bij dat ik ging trakteren?
Hij leek gerustgesteld.
Dus twee dames regelde dat er 3 liedjes voor mij gezongen werden. Ze toverden twee cadeautjes tevoorschijn.
Viooltjes en een prachtige oor de groep gemaakte slinger.
Het was een heus feestje.
Ter versiering een schilderij van kleuter T. ( jongetje wat het geheim wilde bewaren)
Hij kan zo goed schilderen en is zo creatief.

zondag 19 maart 2017

Morgen een nieuw levensjaar

Mijn grote wens is dat mijn nieuwe levensjaar een veel betere wordt dan het jaar wat ik vandaag afsluit.
Later denk ik misschien : dat jaar was ook nodig.
Maar nu graag een wat zorgelozer jaar.
Wat flierefluiteriger, lichter, rooskleuriger, vitaler, sportiever en gekleurder.

zaterdag 18 maart 2017

Kijk!

Vandaag vierde ik knus met mijn aller aller liefsten mijn verjaardag.
Maandag echt jarig maar dan vier ik het met de kleuters.
Mijn vader en moeder,  mijn jongste zoon, mijn oudste zoon met vriendin en mijn lief ( Oh ja en Banana de hond ).
Heel knus.
Taart, pret, Engels Nederlands door elkaar,  naaien met ma,  tulpen,  mooie zilveren armbandjes,  prachtig kinderboek en een heus hilarisch moment.
Mijn pa (83) achterop de scooter bij Kaj (21).
Kijk:

vrijdag 17 maart 2017

Oubollig?

Gister, de dag met onze jarige zoon, aten we pannenkoeken aan de ijssel in Olst.
De Canadese vriendin van onze zoon vond het daar ' so cute'  . En haar Canadees/Roemeense vriendin ,die 4 dagen bij hun was, genoot ook van het restaurantje, de inrichting en de plek.
Voor mij was een truttig oubollig pannenkoekenhuis.  De pannenkoeken waren heerlijk dat dan weer wel.
Maar de locatie, bij het pontje aan de ijssel, dat vond ik echt geweldig.
Water, vogels, weerspiegelingen dat blijft bijzonder.

donderdag 16 maart 2017

24 jaar geleden

Werd ik moeder van Jaro.
Deze wereldreiziger is in Nederland op dit moment dus we vierden zijn verjaardag.
Wat heb ik genoten.