zondag 21 mei 2017

Door Canadese ogen

Wanneer je, in mijn geval, de Canadese vriendin van zoon om je heen hebt.  En haar ouders in Nederland voor een week.  Dan heb je plotseling mensen uit een ander land. De geloofscultuur is duidelijk geen punt. 
Maar ze verbazen zich over zo vele dingen hier.
Zo waren de Soesterduinen (dus zonder zee en met bossen eromheen ): echt een geweldige ervaring .
Fietsen doen ze in Canada alleen door woud met mountainbikes en met helm op.
Dus vandaag ging zoonlief met vriendin en haar ouders op de fiets naar de Domtoren in ons Utrecht.
Volgens mij zitten ze daar nu in hun huisje aan zee nog van bij te komen.
Alles klein, straatjes, stoepen, stoplichten, fietsen, alles.
Ondertussen keken ze hun ogen uit.

Ze vonden de stad bekijken op de fiets en vanaf de Domtoren echt geweldige ervaring.

Onze tuin: wild georganiseerd met stukjes terras in natuurlijke vormen. Kikkers, padden, jonge vogeltjes en de egels.  Maar ook rommelig en met was aan de lijn. Ze vonden het bijzonder. 
Bij hen enorme tuinen met vooral struiken en grasveld en strak.
Onze parken hier in onze wijk en ook in de stad zijn ook natuurlijk aangelegd.
Dat vinden ze prachtig.
Ik kijk nu echt door andere ogen naar ons Nederland. 

vrijdag 19 mei 2017

Trots

Mijn creatieve zoon verzon oplossing voor het kapsel van zijn bruid.
Gewoon met naald en draad.

woensdag 17 mei 2017

Familiehuis

Huis vol sinds zondag.
Zoon Jaro met Canadees vriendin Charlie zijn hiermee hond Banana.
Onze nieuwe Roemeense bewoner Pitou is ook duidelijk aanwezig.
Dan hebben we nog zoon Kaj, man Bas en ik.
En we hebben dood normaal rijtjeshuis.
Hond Banana is geopereerd en loopt met grote plastic kraag om zijn kop.

Het is wennen.
Het houdt allemaal van elkaar.
Het leeft lang niet meer samen.
Vriendin erbij,zieke hond en een puppy erbij.
Puppy, een klein monster dat zich niet gedraagt. Over de vensterbank loopt , niet zindelijk is, zo snel is dat hij door elke kier kan en jankt als een wolf als zoon Jaro weggaat.

Nu is het 4 dagen later en past het beter in elkaar . Meer rust in de tent .
Pitou heeft dat niet echt in de gaten. ...maar ach

zondag 14 mei 2017

Vriendinnenliefde

Dat je even bijkletst met supervriendin in de straat over de komst van zoonlief met vriendin en hond. En natuurlijk over het kleine nieuwe hondje in huis waar je die
nacht op de bank naast hebt geslapen om haar vertrouwen te geven.

En dat je dan even op de bank van die vriendin ga liggen en dan in slaap valt.
Zij doet haar bedrijfsmails, en maakt ondertussen soep. Na anderhalf uur word je wakker en smult van verse tomaten soep.

Kijk dat is toch vriendinnenliefde!

zaterdag 13 mei 2017

Onze Roemeense

Dan is er opeens een pup van 4 mnd in huis die net 48 uur in een busje heeft gezeten.
Hoe moest het ook alweer?
Hi Hi ze ziet er anders uit dan verwacht. Wie de moeder is weten we maar de vader.
Dat wordt nog spannend.

donderdag 11 mei 2017

Tuinpret

De tuin moet afgesloten zijn.....voor ons nieuwe hondenkind.
We hebben open groene tuinen met 5 huizen naast elkaar. Dus de open stukken moesten afgesloten worden.
Daar heb ik me deze week op gestort.
Heerlijk. Veel oud weggehaald, op mooie manieren dichtgemaakt.
Creatieve mogelijkheden met hout, gaas en stenen. En een stuk schapenhek geplaatst.
Bij het bijvullen van de vijver sprongen de kikkers rond mijn oren. Boven mijn hoofd werden net uitgevlogen jonge meesjes gevoerd, bouwden duiven aan hun nest en er zat een dikke pad bij het nieuwe muurtje. Jodocus de grote vogel gepoetst, tafeltjes verplaatst, theepotvaas gevuld met verse bloemetjes en veel geveegd.
Wat fijn is dat toch vegen.
Alles knapt er van op.
De hond kan komen, en ik hoop dat ze mooi weer meeneemt.


dinsdag 9 mei 2017

Kleurig warm nest

Dit gaat niet over mijn eigen 'nest'.
Dat is ook kleurig en warm .

Maar het vogelhuisje was gekaapt door echtpaar koolmees.
Ze vlogen af en aan met materialen om het nest te bouwen. Toen dat klaar was vloog hij met voer om haar te voeren terwijl zij op het warme nestje met eitjes zat.
Daarna kwam de fase van voeren van de jongen. Af en aan vlogen ze.  Altijd maar door. Ze gaven elkaar signaaltjes om te communiceren.
(' ik heb een dikke worm voor de kleintjes schat ')
Na een paar dagen hoorden we de jongen piepen.
We verheugden ons steeds meer op het uitvliegen...
Plots werd het stil.
Huh? Geen heen en weer vliegende mezen, geen piep geluidjes. ..
Waren ze dan zonder dat wij het wisten die ochtend 'vroeg' zijn uitgevlogen?
We wachtten een paar dagen en openden het kastjes  (om nestjes eruit te halen).
Een dood vogeltje op een mooi wollig nest.
De rest is de wijde wereld in.
En zie je de kleurtjes? Dat is van de wol die de buurvrouw had buitengehangen voor alle vogels die nestjes aan het maken zijn.
En nu hopen dat er deze zomer nog nestje in gemaakt wordt!

maandag 8 mei 2017

Beestjes flat

Wij hebben georganiseerde wilde tuin.
De buren houden ook erg van natuur dus besloten we tussen onze tuinen een klein muurtje te maken van allerlei (bouw/natuur) materialen.
We verzamelden van alles.
Het muurtje is nu zo goed als klaar. We zijn er blij mee.
Nu afwachten of de egel, padden, vetplantjes en insecten er hun woning in maken.

zaterdag 6 mei 2017

Handwerk

Vriendin S bracht een cadeautje voor me mee.
Ze had het bij een Utrechtse vrouw gekocht op vrijmarkt in Utrecht Lombok. Ze maakte allerlei dingen van plastic gaas  waar ze op borduurt en dan samenvoegt tot bepaalde vorm (wcrol houders, tissuedoosjes,etc).
Wat zal dit een werk geweest zijn!
En zo netjes.
Deze handwerkhobby kan ik altijd nog oppakken mocht ik me vervelen.

vrijdag 5 mei 2017

Pitou

Pip was een jaar dood 1 mei.
We wilden niet perse een nieuwe hond.
Toch googlede ik wat en direct kwam er een link boven.
' hond van nu 3 mnd genaamd Pip is in januari gevonden met zusje en broertje en moeder op begraafplaats in Roemenië en zoekt thuis'

Geboren op begraafplaats, opgevangen in opvang in Roemenië. Groep dames in Nederlands zoekt thuis voor deze  honden.

Toeval ?
Zoon Kaj zei direct dat hij niks gelooft....maar dat dit toch ergens van boven moest komen.

Toen begon het wikken en wegen.
De voors en tegens.
Informatie verzamelen, overleggen met organisatie.
Twijfelen, kleine pup opvoeden, weer beginnen.
Maar nu kan het. Zoon ook nog thuis en ik nog niet aan het werk.
Het werd JA.
En we hebben er zin in.
Ik weet dat velen spontaan gaan voor zoiets.  Maar wij overwegen alles goed.
Zo ook dit.
We noemen haar Pitou.
Een tweede Pip willen we niet.
Ze komt over een week.
Is ze niet leuk?

donderdag 4 mei 2017

Aardbeienman

We eten al 5 weken aardbeien van onze aardbeienman. Al meer dan 10 jaar en nog steeds 2,50 € per kilo. Elke 2 weken verkoopt hij een andere soort, volgens mij koopt hij ze in de provincie bij  telers die veel soorten kweken.
In onze wijk noemen ze hem de aardbeien-iman.
Hij galmt namelijk door soort microfoon de tekst: ahaaaardebeieien tweevijftig per kiiiiloho

Bij mij stopt hij altijd voor de deur. Wij kopen namelijk elke week 2 kilo.
Vorige week had hij zelfs gewoon 2 kilo op de kliko gezet. Heel aardig.
Nu denk je misschien wat een leuke man.
Maar eigenlijk vind ik dat niet.
Hij zegt vrouwtje tegen me of liefie.
Hij kijkt nooit naar mijn gezicht(maar lager) ...dus ik die altijd shawl om.
Gewoon beetje viezige man.
Maar zijn aardbeien......soms hele leuke.
Hij luistert niet goed en

dinsdag 2 mei 2017

Zee om me heen

De zee mis ik hier in Utrecht.
Gelukkig kan ik hem soms horen.......

zaterdag 29 april 2017

Koude zaterdag

Koude handen op de fiets. Naar markt en bloemenmarkt.
Och wat wordt Utrecht mooi.
Op vredenburg is alles mooi gemaakt, prachtig muziekcentrum, grote mooie gebouwen mooi plein en..
de hele markt op nieuw ingericht.
Dus waar is Henk de kaasboer, waar is mijn oude marrokaan, waar de goedkope groenteman? We lopen zigzag rondjes.

Op de bloemenmarkt zijn er nog tulpen, maar het loopt af. Zo jammer.
Ik koop nog 50 rode voor 5 €.

Ons terras is open, de zon achter een wolk en de wolk achter een boom bijna in blad.
We wagen het erop.
Koffie op het terras Hofman op de bloemenmarkt. Lekkere warme koffie en overal mensen met bloemen en planten voor in de tuin.

Vanmiddag werken we in de tuin.
Er groeit opeens een grote courgette plant of pompoenplant, die had zich verstopt onder een brede stokroos.
Wat een verrassing.
Ik hang een theepot in de boom.
Met bloemen erin. Weet niet waarom.
Ondertussen vliegen moeder en vader mees af en aan met voer in hun bek voor de piepende jongen.

Morgen gaat de zon schijnen, dat lijkt me nou heerlijk!

woensdag 26 april 2017

Familielaatjes

Er komt van alles binnen in een huis waarin ouders en kinderen wonen.
Bakjes rommeltjes, och och.
In de gang hebben we kleine ladekastjes hangen met labels met erop wat er in zit:
Make-up, sleutels, zonnebrillen, mini gereedschap, sleutelhangers, etc

De laatjes in mijn atelier kennen jullie al,wel 30 stuks.

Maar in de kamer hebben we ook altijd een ladekastje. Met voor ieder een eigen laatje.
En als ik dan iets vind in huis dan prop ik het in het laatje van de eigenaar.
Zo proberen we wat orde te houden.

Wat wel opvalt. ...mijn laatje is altijd het meest vol en ik heb al zoveel. Vandaag mijn laatje opgeruimd. Kijk hoeveel er in zat.

dinsdag 25 april 2017

Vergeet-pret

Laten we zeggen dat het de leeftijd is; iets willen zeggen maar er niet op kunnen komen.
Of iets willen pakken en zodra je onderweg bent niet meer weten waar je naar op pad was.
Gelukkig hebben vriendinnen er ook last van.

Vriendin M en ik hebben regelmatig afspraakjes (ze woont in de straat ).
En je zou ons eens moeten horen. We springen regelmatig van de hak op de tak van enthousiasme ( ook bij lamlendigheid).
En tegenwoordig overkomt ons dan 'het ergens niet op kunnen komen'.
P f f t   zucht   

Maar laatste sprak M op zo'n moment de gevleugelde woorden:
Maar gister wist ik het nog!

Nou ja....die hilarische woorden spreken wij regelmatig uit. Dan liggen we (niet bij lamlendigheid maar op vreugdevolle momenten ) onder de bank van het lachen.
Je zou me nu eens moeten zien . Hi Hi

Kijk, nu twijfel ik hoe leuk het is.
Gek hè? Wij houden hem er in elk geval in.
En het lijkt het me wel wat dat iedereen die iets is vergeten gewoon stoer kan zeggen:

Maar gister wist ik het nog!

zaterdag 22 april 2017

Kringloop rondje

Met vriendin S deed ik kringloop rondje.
Dan kletsen we ondertussen in de auto bij.  De eerste kringloop was een leuke.
Allemaal ruimtes in oud pand. Met overal medewerkers die aan het repareren en uitzoeken waren.
We troffen deze oude hometrainer aan.
Toen ik een foto maakte stond er direct een kringloop mannetje achter me.
Hij vertelde dat de fiets van een dame van 94 jaar was geweest.  Ze had hem nog niet zo lang geleden ingeleverd omdat ze een  nieuwer model wilde.
Kijk goed, er zit gewoon een soort kookwekker op die je op een tijd kan draaien. Ook 6 versnellingen, een meter waarop je kunt zien hoe hard je fietst en een ouderwets metertje waarop je kan aflezen hoeveel km je hebt maakt.
Toch maar niet gekocht.

woensdag 19 april 2017

Kom maar lieverd

De dochter van vriendin M belde.
Ze is 22 en haar zus 19.
Waar ik al eerder over schreef, na zo'n lange vriendschap met hun moeder zijn zij surrogaat dochters.
Ze heb ik meer vriendinnen met dochters en daar geniet ik erg van.
Maar goed J belde dus, dat er 5 knopen van haar jas waren en dat ze het nu toch echt zelf wilde leren : knopen aannaaien.
Niet dat hun moeder het niet kan hoor....en hun vader kan het zelfs!
Maar zij vond de snelle uitleg van haar hardwerkende moeder te mager dus belde ze Ien.
'Kom maar lieverd ', zei ik.
Met de naaidoos van haar moeder onder d'r arm stond ze er binnen 2 minuten.
In die doos zat van alles op naaigebied een beetje. Ik heb sterker garen dus dat kon ze gebruiken.
Voordoen, uitleggen en zelf doen!
Wat fijn is dat.
Naaien en handwerken is er bij mij door oma en moeder net de paplepel ingegoten en ik vond het altijd leuk.
Mijn oudste zoon heeft er niet veel mee maar is handig genoeg zoiets zelf op te lossen.
Mijn jongste zoon gaat er nooit aan beginnen...handwerken. 
Dus ik ben blij met de dochters van vriendinnen.

J. heeft haar knopen-aanzet-diploma gehaald vandaag.
Op naar de volgende, ....kom maar op!

zondag 16 april 2017

Net als de dame met de groene jurk

Ze kijkt rond maar zit goed in haar lampion. De dame met de groene jurk.
Een fijne plek om te associƫren.
Zo voel ik me vaak. Allemaal gedachten lijntjes, alle kanten op en tegelijkertijd ook genieten van gewoon 'zijn'.
Hoe moeilijk het ook soms is om zorgen aan de kant te zetten.
Als ik denk verbind ik van alles en ga ik linksaf en hup rechtsaf.
Ik praat 'bij groot enthousiasme' ook soms zo (hakketakken noemen vriendin M en ik dat dan, beide zijn we daar heel goed in).
Zelfs als ik bezig ben stap ik regelmatig over op andere dingen.
Kennen jullie dat?
Je ruimt was op, ziet een boek loopt daarmee naar de kast,besluit de kast te stoffen,etc
Uiteindelijk is het restje was dan blijven liggen.

Bij het verzinnen en creatief zijn is het heerlijk zo te denken. Een raamwerk waar ik vrij alle kanten op kan denken en het idee steeds beter wordt.

Kortom, dat raamwerk geeft goed weer hoe mijn gedachten gaan. Gelukkig zit er een grote vrije opening in.

vrijdag 14 april 2017

Zeeuws nachtje

Vanmorgen dronk vriendin M. Koffie bij mij met dochter. Die had kapotte broek die ik ondertussen effe repareerde.  Zoon K was er ook in badjas. Dat kan gewoon. De kinderen kennen elkaar zo goed dat ze zich niet schamen.
Maar waar het om ging was dat M na een kwartier naar Middelburg zou rijden en zij opeens bedacht dat ik mee zou kunnen rijden en dan nachtje bij mijn ouders zou kunnen slapen.
Na 15 minuten zat ik naast haar in de auto.
Bijkomend voordeel; de heenreis en morgen de terugreis kunnen we heerlijk bijpraten.

In Zeeland scheen de zon en heb ik gefietst langs kanaal, door haven en over de groene boulevard.

Op de groene boulevard (een prachtige dijk van Vlissingen  tot de sluizen in Vlissingen) stopte ik om een foto te maken van een enorm container schip dat heel dichtbij langsvoer.
Terwijl ik dat deed raakte ik aan de praat met een Marrokaans echtpaar.
Ze woonden in Vlissingen en wandelden zo graag langs de Westerschelde. Ze genoten van de grote boten en het uitwaaien.
Zij hadden eerst in Leersum gewoond en woonden nu al heel lang in Vlissingen.
Veel te veel bomen daar bij Leersum.
We moesten lachen want daarvan ik het helemaal mee eens.
Ik stapte weer op de fiets want mijn moeder had de boerenkool klaar.
Lachend namen we afscheid, maar niet voordat zijn mij nadrukkelijk uitnodigden bij hun een keer koffie te komen drinken.

Zomaar een fijne ontmoeting aan de Zeeuwse kust.





dinsdag 11 april 2017

Schaduwpret

Met zon en tulpen in huis zijn er steeds veranderende mooie beelden.

Altijd maar weer die schaduwen om je heen. Dat vind ik zo fijn.
Volgens mij zie ik mijn leven lang al de schoonheid van schaduwen. En eigenlijk blijf ik maar denken dat wat ik zie ook door anderen gezien wordt.
Toch blijkt dat niet altijd het geval.
Het zo mooi mogelijk vastleggen van de schaduw is dan de volgende stap.
(Alle foto's maak ik met mijn telefoon Samsung note 4).

Tulpen, zon en het oude kastje.



zondag 9 april 2017

Bloemen en lapjes

Al 35 jaar woon ik in Utrecht.
Wat lang, ongelooflijk eigenlijk.
Elke zaterdagochtend is er de lapjesmarkt op de Breedstraat, die markt bestaat al 400 jaar. Daar dichtbij is het Janskerkhof, daar is elke zaterdag bloemenmarkt.
Hoe lang deze bloemenmarkt al bestaat weet ik niet.
Minimaal 35 jaar in elk geval.
Het grote plein bij de Janskerk staat vol bloemenkramen en op de grond staan 'eilanden' met bloemen echt heerlijk.
Wij kopen onze bloemen meestal bij meneer de Haan.
Nu waren dat tulpen, zo prachtig .
Op de grote foto manlief met zijn moeder.
Zij komt oorspronkelijk uit Utrecht en weet als geen anders hoe het er vroeger uit zag.
Ik ben een echte Utrechter geworden denk ik.
Blij mee!!!
(En dan woon ik ook nog in groene wijk in de buurt van bos, kanaal en 15 minuten fietsen van de Domtoren )

vrijdag 7 april 2017

Zee

Het stond al weken in de agenda:
6 april naar zee met vriendin M

En daar gingen we, het zou de slechtste dag worden  was mij herhaaldelijk door mijn weerman thuis verteld.

Maar....echt waar. Om 11 uur in Katwijk aangekomen was de lucht prachtig blauw.
We parkeerden op de boulevard en liepen direct naar een strandtent.
Buiten ploften we met onze dikke jassen op een heerlijke grote bank en bestelden koffie.
Na 5 minuten hadden we ons ontdaan van jassen shawls vesten en was het enorm genieten.
Echt een cadeautje.
Snel weer een zeedagje in de agenda gezet.
Want de zee, de ruimte,het geluid  heerlijk.