donderdag 20 juli 2017

Kringloopfilm

Vanmiddag naar de Emmaus in Glageon.
In Frankrijk zijn de kringloopwinkels van de Emmaus zeer groot. Ze huizen vaak in oude fabrieksgebouwen of oude scholen.
Allerlei afdelingen met de spullen goed gesorteerd. Op iedere afdeling iemand die helpt en prijst.
Uiteindelijk betaal je alles bij de centrale kassa en kun je je spullen met bon op al die afdelingen weer ophalen.  Waterdicht systeem....maar wat een gedoe.

Vandaag liep ik op mijn hippe speakers en verder vlotte uiterlijk (ja echt waar) te zoeken naar servies voor Sasja (voor in haar boerderij waar we nu 2 weken zijn, later meer over dit servies) en zocht ik kopjes en schoteltjes voor rommelroute Lunetten waar we koffie en taart inclusief Franse kop en schotel willen verkopen.
Een heel verhaal....

Maar, ik liep in een andere wereld.
Ik viel enorm op.
Om me heen oude en jonge mensen met afgewassen kleding aan.
Met ordinaire kleding en geblondeerd haar. Een boer met vrouw en dochter die eruit zien alsof we in de veertiger jaren zijn.
Ik keek mijn ogen uit. En mijn neus....de meeste bezoekers roken ook zo vies.
De geblondeerde 'ordinaire ' dame zocht tussen de, op kleur gesorteerde, slipjes naar de exemplaren met kant.
En de moeder en dochter (zie foto) zochten een schaal en een pannetje.
Bij de boeken zaten oude stoffige mannen met brilletjes en piekharen en soms baarden te lezen en bladeren.
Allen keken op van mijn verschijning.
Bij een uitgang die geen uitgang was zat een man op een kruk die zei : geen uitgang.
Dat verstond ik te laat en bijna liep ik zomaar een meter boven de grond het gebouw uit (een hekje misschien?).
Heel veel mensen die werkten bij deze Emmaus, allemaal met een verhaal denk ik. Maar allemaal druk hun werk goed te doen. Ze namen het uiterst serieus.
Mijn schoteltjes en schaal stonden keurig in krantjes gepakt in een doosje klaar toen ik het (na betaling) op kwam halen.

Ik was wat verward later in de auto naast manlief en hondje. Was ik in een kringloop film terechtgekomen?
Dat gebied in Franse Ardennen vlakbij grens België kent veel armoede, of misschien zie ik het zo en zijn zij tevreden met hoe het is. Zo was het immers altijd.

woensdag 19 juli 2017

Rabuzin

In de kringloop vond ik deze kaart. Ik blijf er maar naar kijken.zo mooi vind ik het.
Ik wilde er van alles over weten en gelukkig is daar dan het internet.
Ivan Rabuzin was een kunstenaar uit Kroatië (1921-2008). Hij was van beroep timmerman en begon in 1956 te schilderen. Hij maakte naïeve kunst. Als ik zijn werk bestudeer lijkt niets meer op dit werk. Alles veel gekleurder en fantasierijk. Over dit werk heb ik niets gevonden.
Seosko dvoriste 1958 staat er achterop de kaart. Vertaald uit het Kroatisch: Boerenerf 1958
Ben blij met deze krinkloop vondst € 0,20 bij de kringloop in het dorp.

dinsdag 18 juli 2017

Blij kind met blije bal

Rond 8 uur zat ik in de zon met heerlijk uitzicht en ontbijtje. Daarna dutte ik nog wat na. Gewoon omdat dat kon.
Naar de markt in Rocroi, koffie op terras ,3 meloenen en een nieuwe bal.
Bas was met Pitou een rondje aan het lopen en juist toen hij iets over mijn blije bal wilde zeggen zei ik: 'zomaar gratis bij de drie meloenen gekregen'..
Hij was zo groot dat de bal voorin zat en ik achterin onze panda naast Pitou.
Zij was niet zo blij met de bal....
Maar ik? Als een kind zo blij ben ik ermee.
Hij is licht, heel mooi en vol met lucht.

Midden in de wei staat een oude trampoline.
Erop liggen is als drijven op water.
Er op spelen met mijn nieuwe bal.....
En overal groen. Morgen weer hoop ik.

Ben begonnen aan deel één van de serie van Elena Ferrante.

Klinkt vakantie achtig toch?

maandag 17 juli 2017

Ferme la Forge

Dat is boerderij waar ik 2 weken met man en hond bivakkeer.
Even weg van alles : bijkomen en uitrusten.
Maar ook nadenken.
Vorig jaar liep de vakantie zo anders. Grlukkig is deze plek is redelijk dichtbij en een vertrouwd (huis van vriendin).
En altijd, elk jaar echt waar, vraag ik me af wat voor mij nou echt vakantie is.
Velen vragen zich dat nooit af omdat ze zo genieten van aan een zwembad liggen of door de bergen wandelen.
Maar ik weet het nog steeds niet goed.
Het weer is tot nu toe fijn.
Dus komende dagen maar eens dingen doe die ik leuk vind:
Kringloopwinkel, lezen, terrasje, haken.
Misschien heb toch meer mensen om me heen nodig. Lekker lachen en genieten.

vrijdag 14 juli 2017

Weer een serie klaar

Weer tien vilten tassen afgemaakt.
Klaar voor verkoop. Komende week zet ik ze op mijn website en op mijn Facebook pagina.
Er zijn er al twee weg...

Heerlijk tassen, lichtgewicht en met mooie handvatten van mooi bruin leer.

Nu inpakken en bijna wegwezen.

donderdag 13 juli 2017

Droomhuisje

Zomertijd, vakantietijd.
Iedereen vertrekt naar een vakantie adres.
Wij ook. Zaterdag gaan we via Zeeland naar de Franse Ardennen. Daar heeft vriendin S een oude boerderij waar weer 2 weken gebruik van mogen maken.
Heerlijk.

In de vakantie tijd verlang ik altijd naar een klein huisje.
Dan droom ik van wonen in een klein huisje aan zee, aan een sloot, op een heuvel.
Met een paar spullen, meer niet. 
Stel je voor dat ik ooit ergens een klein huisje vindt. Niet verder dan 3 uur rijden.
Dat dat dan mijn 2e thuisje wordt.
Dat huisje heb je in een uurtje schoongemaakt.

En zo droom ik lekker verder.
Want in dromen kun je steeds verder fantaseren.
Zonder rem of zonder met iemand rekening te houden.



dinsdag 11 juli 2017

Zomaar een muts

Het is al midden in de zomer. Daar geniet ik volop van. Tuindeur open,  alles groeit en bloeit , soms een stortbui, soms te heet, was buiten hangen, buiten eten, bijna op vakantie, zomerse zaken.

Toch krijg ik het niet voor elkaar als een echte frisse huisvrouw (met een man die minstens de helft van het huishouden doet) de winterse zaken af te ronden:
Dikke truien wassen of luchten,  winterschoenen poetsen, mutsen dassen opruimen.
Soms wel hoor,maar voor je het weet is het alweer winter.
Hier dacht ik aan toen ik deze muts waste. Hij zit altijd op de dop van de balsamico azijn.

Een ding is dit jaar zeer opvallend. De volwassen jongste zoon heeft zijn 2 winterjassen laten stomen en deze hangen nu in zo'n plastic hoes in zijn kast.
Dus hierin is hij dan weer erg huishoudelijk.
(Dat ik 8 paar van zijn schoenen heb geordend in de gang, zijn koptelefoontje uit het hoofd van de hond heb gehaald omdat het rondslingerde en zijn was heb gedaan behoort bij wat onvolwasser gedrag)

Dit zijn zo van die gedachten die opkwamen bij het ophangen van de muts.
Hi Hi Hi. ...het regent dus drogen zal ie niet.

zondag 9 juli 2017

Mijn schone moeder

Mijn schoonmoeder, inmiddels 84, wordt steeds ouder. Deze zin klopt natuurlijk.
Iedereen wordt steeds ouder.
Gister op feestje van vriendin die 70 werd. En ook een feestje van M die 51 werd.
Met zijn allen golven we naar het ouder worden en die fases maak je samen mee.

Maar goed ,schoonmoeder Janneke.
Ze ziet slecht, hoort slecht, en loopt de laatste tijd slechter. Ze was een echte wandelaar dus dat laatste is een echte verandering .
Ze is moe. Natuurlijk wil ze niet naar de dokter.  Ze gaat regelmatig naar de tandarts maar de huisarts? Nooit.
Geen controles, niks.ml
Ze reist het liefst met de trein maar voor dit weekend ging ze direct in op man's voorstel haar donderdag in Nijverdal op te halen en vandaag weer naar huis te brengen (je moet weten dat ze nooit maar dan ook nooit in een auto stapt als er over de snelweg gereden moet worden ).

Stilletjes genoot ze van onze tuin, de uitstapjes, de gezelligheid en onze nieuwe Pitou.
En Pitou sloot haar direct in haar hart en bleef steeds bij haar in de buurt.

Dit weekend wist ze opeens dingen niet meer.
Bij thuiskomst wist ze niet meer waar ze met Bas koffie had gedronken.
En zo nog tal van voorbeelden: haar korte geheugenknobbel lijkt wat versleten.

Weer een stap naar nog ouder.
Hoe verder? We weten het niet.
Gelijdelijk overkomt het ons allemaal.

Gelukkig heeft ze nog veel herinneringen en verhalen.  Al kennen we deze natuurlijk bijna allemaal.
Traditie is onze vraag :welke muziek wil je horen? Via Spotify laten we haar dan alle nummers horen die ze vraagt.
Ze geniet daar heel erg van.  Soms dansen we met zijn allen.
De hele buurt geniet mee (ze wordt steeds dover schreef ik al).
En als er dan muziek van the Beatles door de straat schalt dan weten ze: schoonmoeder Janneke is er weer.

Terwijl Janneke mee neuriet en beweegt zit Pitou de hele tijd zo naast haar.
Pitou luisterde mee.


vrijdag 7 juli 2017

Glazenbol

Mijn vriendin Marjolein Hamer is jarig. Vanuit trots maakte ik dit voor haar. Zij is eigenaar van bureau dOns. In deze glazen bol kun je zien waar ze zo goed in is. Verschillende mensen zijn zoekende: de te drukke vrouw,  de vader die het opeens alleen moet doen, een team waar geen veiligheid is, de man die altijd paraat moet staan van zichzelf.  Voor deze en andere mensen is Marjolein coach. Zoekend naar de lichtheid van een donsje, kracht en blij zijn en dàt dan vinden bij bureau dOns.
Natuurlijk met af en toe wat inspiratie van Gras van Jonker.

donderdag 6 juli 2017

Projectje

Als ik iets wil maken dan ontwikkelt zich dat langzaam.
Dit is een begin van iets moois.
Wordt vervolgd.

dinsdag 4 juli 2017

Mini

Avond koffie in de tuin. Terwijl Pitou ondeugende dingen doet in de tuin zie ik wat springen..
Dit kleine vriendje hebik even goed kunnen bewonderen. Niet groter dan 10 €-cent muntje.
Zoveel padden en kikkers en altijd maar weer zijn er groepen mini's.

zondag 2 juli 2017

Stel dat .......zei Kaj

Zoon Kaj is inmiddels uitgegroeid tot een betrokken lieve zoon die gemotiveerd met zijn studie bezig is. Hij haalde deze week zijn propedeuse  business management en daar zijn we trots op.
Hij was mee naar zeeland dit weekend en dat levert met zo'n volwassen kleinzoon erbij leuke gesprekken op.
Vanmiddag, terwijl we smulden van mijn moeders kerriesoep, stelde hij ons de volgende vraag:
Stel dat je weer jonger zou zijn welk beroep zou je dan het liefst hebben gehad er vanuit gaande dat je daar dan ook goed in was  (of wat had je graag gedaan).

Bas zei direct dat hij dan graag boswachter was geweest.
Kaj zelf zou graag talentvol profvoetballer zijn. Dat leek hem heerlijk, sporten in groot stadion, veel geld verdienen en werken in leuke club mensen. En ook genoeg geld hebben om daarna een bedrijf op te kunnen zetten.
Mijn moeder had graag kraamverpleegster geweest. En een reis maken van een paar jaar met het gezin,de wereld verkennen en leren van dat leven.
Mijn vader werkte bij van Gend & Loos en is daar directeur geworden van verschillende regio's. Iets managen dat heeft hij altijd erg graag gedaan.
Ikzelf  besefte dat ik altijd het werk deed en doe waar ik van droomde; onderwijs en kunsteducatie. Ik ben altijd blijven studeren en leren om me te verdiepen en beter te worden in mijn vak.Toch had ik daarnaast ook graag ontwerper geweest en bekend over de wereld met een mooi product.

Zo'n gesprek met mijn zoon, man en ouders, zo rijk voel ik me dan.

(Zie je hem lopen met zijn oma door de winkel? Slechte foto maar zo'n fijn beeld)

zaterdag 1 juli 2017

Zeeuwse avondzon en dampende.....

Weekendje Oost souburg bij mijn ouders.
Beetje grijzig maar zacht weer. En na het eten avondzon op de boulevard.
Allemaal spannend voor ons hondenkind.
Logeren, onbekende omgeving, lange reis.
Ze is bij ons zindelijk in de tuin. Uitlaten is een kort stukje lopen en dan wil ze naar huis. Maar haar behoefte doet ze alleen in de tuin.
En ach, sommige dingen kun je voorspellen.....
Middenop de boulevard, in diezelfde avondzon, draait ze een grote.....drol.
Met Pitou gaan we nog veel beleven.