vrijdag 18 augustus 2017

Slaapkamergeluk

Lig ik in bed op mijn rug, kijk ik naar rechts dan zie ik dit!

Op 2 speciale richels kan ik foto's en andere dingen neerzetten.
Natuurlijk wissel ik af.
Deze week vond ik de kat van Kaj.
Op deze kat ben ik zo dol, hij schilderde hem thuis toen hij 4,5 jaar was (dat weet ik omdat ik die gegevens altijd achterop het werk van de jongens schreef).
Ik herinner me nog dat Kaj pas na een half uur bedacht dat er nog een staart bij moest . Dat hij een kwast pakte, deze in de pot acrylverf stak en in 1 beweging de staart erbij schilderde.
Rechts van de Kat staat de eerste linoleum snede van Jaro, de lepelaar.
Hij zat op cursus toen hij 6 jaar was en hij maakte het liefst vogels.
Er staan ook foto's op de plank, kijk maar goed. Later meer daarover.
Beetje rommelig maar voor mij zijn de delen die je van foto's ziet ook veelzeggend.  Ik ken immers de hele foto.
Nu slapen.

donderdag 17 augustus 2017

Zie het nu pas.

Deze pruim had een apart plekje gekregen. Naast een zaaddoosje van de klaproos en andere mooie vindsels.
Ik keek er graag naar. De andere ruimen at ik op maar deze mocht nog even blijven.
Het lijkt alsof er sporen van beestjes op zitten. Maar het is een dikke dus het was gewoon striae. Hi Hi Hi
Na het maken van de foto (legde hem op stukje landkaart stof) at ik hem op.
Heerlijk.

Ik bekeek de foto en sneed hem mooi uit.
Tijdens het plaatsen zag ik het opeens.
Die kleine haartjes links voor de pruim.
Ze zijn van de lap stof.
Zomaar een verrassing op de foto.


dinsdag 15 augustus 2017

Waar ?

Wachtend op mijn zoon en zijn vrienden maakte ik een foto.
Zo prachtig die grote spiegel.
Daar zit ik dan...

maandag 14 augustus 2017

Landschap

Wie herkent dit?
Ik weet waar ik was dus kan niet meer naar de foto kijken zonder te denken dat ik er was.
Waar waren we?
Mijn lief en ik.
We gingen met de scooter. Hi Hi
Echt waar . Zoonlief was nog op vakantie en opeens wisten we wat we gingen doen.
Met de scooter, wat hadden we een pret.
We kwamen bekenden tegen uit de wijk. Die keken wel een beetje raar.
Mensen vinden er wat van van scooters.
Ik ook. Maar zoonlief brengt mij nieuwe inzichten.
Wat is er tegen?
Gevaarlijk?
Dat ligt aan hoe je rijdt maar dat geldt ook voor autorijden.
Ongezond?
Daar had ik een punt. Meneer doet werkelijk alles met de scooter en tegenwoordig heeft hij vetrolletje.....oeps

Maar waar waren we?
Siuhnekeokennap ni kinnuB

Snap je?

zondag 13 augustus 2017

Roest blik

Vond nog 3 foto's van roest blikjes.
Het blijft mij fascineren.  De lijnen, plat maar de lijnen maken dat je ook weet hoe het blikje er ruimtelijk uit zag.

vrijdag 11 augustus 2017

Tassenmaaksels van toen

Bij het opruimen vond ik ook de tassen die ik voor mijn jongens maakte toen ze peuters waren(19 jaar geleden).
Daarin namen ze hun eigen speelgoed mee of hun zwemspullen.
Ik kreeg resten stevig canvas, kocht dik transparant plastic en natuurlijk mochten de jongens zelf hun kleur kiezen.
Zij kozen ook wat ik achter het plastic naaide;  welke beestjes en/of steentjes. Bij de zeilmaker kochten we mooi dik touw en lieten we de ringen zetten.

Ik heb de tas nu met 'vakkundig' oog bekeken en het ziet er toch best goed uit.
In mijn atelier kan ik de ringen er nu gewoon zelf inzetten met mijn aanzet-apparaat.
Wie weet maak ik nog wat kinder tassen met beestjes erin verwerkt!


donderdag 10 augustus 2017

Snik-slinger

Lang geleden (12 jaar?) naaide ik slingers van stof. Later werd dat een trend (overal kun je nu zelfgenaaide slingers  kopen van stof, met of zonder letters).
Ik maakte vele varianten en gaf ze aan vrienden cadeau.
De eerste maakte ik met puntvlaggetjes en die vlaggetjes waren allemaalgeknipt uit stofjes met herinneringen ( geknipt uit kleren van de kinderen, man en mezelf).
Die heb ik altijd zelf bewaard .
De slinger op de foto's is mijn andere eigen slinger 'de snik-slinger'.
Hij is 28 meter lang en is gemaakt en een verzameling geruite kinder zakdoekjes. 
Vandaag moest hij gewassen vond ik. Hij had te lang op een te stoffige plek gelegen op zolder.
Dus hing er vanmiddag zomaar een  slinger in de tuin . Er viel niks te snikken maar ook niks te vieren. Maar het maakte de tuin wel vrolijker bij de grijze luchten van vandaag.
Morgen rol ik hem weer op,om zijn houten plank  zodat de vlaggetjes allemaal recht blijven.
En dan wachten op het eerst volgende feest. .... snik

woensdag 9 augustus 2017

Mijn moeder en ik

Nog even dit.
1990 en 2016
Mijn moeder en ik.
(Snel maar weer eentje maken Mam!)

maandag 7 augustus 2017

Zo jong en.....

Opruimen doe ik, en poetsen.
Ik heb het helemaal te pakken.
Ik werk wel heel associatief, kennen jullie dat ook?
Dat je boven bisonyl opruimen en ordent, dan beneden even 10 stukken snijdt omdat er interesse is in mijn onverslijtbare shoppers.
Dat ik het bed van vakantie-vierende zoon  was en dan ook zijn kledingkast netjes orden.
Dat ik de gang dweil en daarna de mand met shawls uitzoek, orden en was.
En ga zo maar door.
Maar het voelt goed. Bezig met het huis.
Met orde, met weggooien, met poetsen.

En dan vind ik een fotoalbum uit 1990, er hing een foto uit.
Natuurlijk bladerde ik het even door.
Gossie mikkie.
Ik 27....
Iets ouder dan mijn oudste zoon nu.
Ik kijk naar een onzeker meisje.
Gevoelig meisje.
Jonge vrouw?
Nog niet zo autonoom als nu, maar wel met een baan in de kunsteducatie en al een aantal jaren relatie met Bas.
Wat ben ik slank.
Altijd vond ik mezelf te dik.
Nu kan ik zijn wie ik ben. Autonoom.
Veel dikker dan toen.
Met zorgen die passen bij deze periode in mijn leven.
Niet makkelijk maar zoooo veeel stabieler.

 

vrijdag 4 augustus 2017

In een 2CV....

Man bas en zijn moeder Janneke zijn twee dagen in een oude 2CV op pad. Mooie weggetjes in Nederland, een leuk B&B en morgen weer via een route terug.

Dit deden ze 10 jaar geleden ook.
Vandaag bekeek ik het foto boekje nog.
(Van alle bijzondere momenten met oma Janneke maak ik een A6 formaat fotoboekje).

Zij heeft sinds haar trouwen altijd een eend gehad, en mijn lief heeft als kind dus altijd met een eend meegereden.
Dus beide hebben speciale herinneringen aan de 'eendauto'.

Op dit moment is het anders.  Ze wordt oud, ze is oud (84) maar je gaat het nu ook aan haar geheugen merken.

Dat doet me wel wat, maar zeker voor Bas is het confronterend.

Vanmorgen vlak voor vertrek wilde hij de tassen in de auto zetten (ik zou ze naar de citroen verhuur brengen) en de weekend tas van zijn moeder stond er niet bij.
Ze bleek vergeten te zijn dat het een tweedaagse was met overnachting.
Dus haar tas had ze gewoon boven bij het logeerbed laten staan.

Dat soort dingen....korte geheugen doet het niet heel goed meer.
Ze stelt  veel vragen vaak...

Ik kreeg vanavond een WhatsApp dat ze had genoten, dat hij spierpijn had van het vele schakelen in zo'n oude eend , maar dat ze vooral veel dezelfde vragen stelde.
Ze wil het onder controle hebben en lijkt de regie te missen. Tja en dan ga je alles checken en checken en vragen en checken.
Zouden wij ook doen.

woensdag 2 augustus 2017

Jong oud jong oud

Deze foto is niet van mij.
Ik vond hem ergens. Ken de maker van dit beeld niet anders had ik de naam natuurlijk genoemd.

Maar dit beeld daar moest ik steeds naar kijken.
Dat je ouder wordt maar nog jong voelt.
Dat je jonger bent en denkt hoe zou het zijn als ik zo oud ben als...
Of in gesprek raken en pas na 5 minuten denken : ' ik ben 30 jaar ouder denk ik'
Oeps

Zomaar wat gedachten

maandag 31 juli 2017

Vindsel

Een blikje was het.
Platgereden na gebruik.
Wat zat erin?
Hoe lang zou dit platgereden op straat gelegen hebben?
Hoeveel seizoenen?
Hoeveel dagen?
Wie heeft het zien liggen?

Ik in elk geval.
En altijd raap ik het op en bekijk het goed. Het ligt nuenen tijdje bij mij thuis .
Beide kanten zijn zo anders.
Ik zie er soms ogen in. Grote mond. Een vis.

Raap eens wat op!
(Of maak alleen een foto)

zondag 30 juli 2017

Meisje in het licht

In het huis in Foulzy hing een grote musketonhaak aan een balk in de keuken.
Met de keukenlamp erop werd dat een grote schaduw.
In mijn hoofd borrelde een ideetje.
Als ik nou met een ijzerdraad een soort meisje/poppetje buig. Dan zie je bij het aandoen van het licht dat ......er een meisje schommelt.

Bij een grote Emmaùs vond ik in een vak rommel zomaar dit meisje.
Ik kreeg het gratis.
Ze heeft geschommelt tot ze er af viel.


zaterdag 29 juli 2017

Weer thuis

Na twee weken weer thuis. Fijn en weer even wennen.  Zoonlief had het huis gepoetst dus dat was fijn thuiskomen.
Het voordeel van een vakantie adres in  Franse Ardennen is dat het maar 312 km is en dus maar 4 uur rijden.
Gister en vandaag nog opgetrokken met vriendin S en haar 2 grote kinderen.
Zij is de eigenaar van de boerderij en ik ben al sinds de havo met haar bevriend.
Fijn even samen in haar huis te zijn.
Zo'n enorm project om de 400 jaar oude boerderij stukje bij beetje op te (laten) knappen. Na 15 jaar is het echt goed bewoonbaar.
De terugweg rijd ik altijd langzaam mijn dagelijks leven weer in en verheug ik me op zoonlief.
In de auto gehaakt aan dekentje waar ik in Frankrijk aan begonnen was.
Dat ga ik deze week maar eens rustig afhaken. Het ruikt namelijk heerlijk naar de openhaard uit de Franse boerderij.
Tijdens het haken zit ik nog een beetje daar.

vrijdag 28 juli 2017

Inpakken en ....

Inpakken en morgen wegwezen.
Heerlijk plek. Fijn met zijn drieën.

donderdag 27 juli 2017

Mme Ineke tond l'herbe

Terwijl het suddervlees op stond maaiden we het gras.
Natuurlijk met een Franse schortjurk.
Zo handig! Altijd schone kleding.

woensdag 26 juli 2017

Vondst met grapje

Of ik dit nu thuis of in Frankrijk had aangetroffen. ....
Mijn oog viel erop en kun je niets anders dan het bewonderen en je verwonderen.
(En direct foto's maken ..)
Zomaar in de natuur.

Hij werd daarna opgegeten door een takmonster.

dinsdag 25 juli 2017

Zwarte witte groene en....

Roze.
Ja echt waar. Het hooi wordt hier van het land gehaald, trekkers met enorme karren passeren de boerderij of wij komen ze onderweg tegen.
Grote rollen, maar ook in plastic verpakte balen.
Zwarte, witte en lichtgroene.
Die lichtgroene zien er wel goed uit in hun landelijke omgeving.

Maar vandaag kwamen we de roze variant tegen.
Ik vind het leuk. Gaf kleur en humor aan het landschap.
Daar houd ik van.
Een boer met humor!

maandag 24 juli 2017

Rommel of markt

Twee kleine dorpen hadden hun jaarlijkse ' vide grenier',  Prez en Hannappes.
Het weer was grijs dus niet iedereen was met zijn spullen gekomen.  In Hannappes, om de naam verheugde ik me erg op dit dorp, was een straatje met kramen en nog wat op een veld.  Een aantal mensen die hun waar zeer professioneel uitstalden verkochten dingen die redelijk duur waren. Daarnaast had je de dorpsbewoners die hun spullen verkochten of de schuur hadden geleegd.

Die mooie bak met garen in ouderwetse doosjes in alle kleurtjrs kocht ik niet. Had ik een kleutergroep gehad dan had ik het gedaan.   

Ik kocht een bordje, 12 feves en een kilo abrikozen voor een euro.In Prez stond een grote tent met lange tafels en ook een soort overdekte wagen waarin de fanfare zat te stemmen.

Rond het kerkje ongeveer 15 mensen achter een kraam. Ze stonden er vanaf 6 uur, ze hadden het koud heel koud.
Ik kocht wat en we dronken nog een kopje lauwe koffie met heerlijke zelfgemaakte tarte aux pommes . En juist toen begon de fanfare te spelen. We waren de enige toeschouwers.

zondag 23 juli 2017

Kringloop servies

Vandaag twee rommelmarkten hier in de buurt. Heb er zin in want ik heb een opdracht.
Sasja spaart hier voor in haar 'ferme la Forge' melkwit glazen servies van Acropal.
Veel mensen vinden het vreselijk, maar ik vind servies vaak mooier worden als het een serie wordt.
En iets sparen vind ik altijd fijn. Dus op pad dan maar.
Morgen meer!

vrijdag 21 juli 2017

Café au lait

Koffie in Frankrijk, voor mojbijns nooit een succes. Waar Bas enorm kan genieten van een 'petit café noir' wil ik graag een cappuccino of een grand café au lait.
In gewone Franse stadjes krijg je als je cappuccino vraagt koffie met slagroom.
Ook best lekker.
Maar een cappuccino met opgeschuimde melk dat vind ik zelden in Frankrijk.
Dus vraag ik 'café au lait'.
Petit our grand?
Meestal krijg je dan een volle kop zwarte koffie en een kannetje warme melk. Maar hoe doe je dat? De melk past er niet bij.
Vanmiddag, naast de kerk in Signy l'abbaye zei ik 'petit'.
Nou dan krijg je dus dit.....
Zien jullie het ook?
De melk uit het cupje paste er niet meer bij.
Dus dat werd gedoe en het was ook lauw en vies.
Nu hopen op betere koffie in een grote stad!

donderdag 20 juli 2017

Kringloopfilm

Vanmiddag naar de Emmaus in Glageon.
In Frankrijk zijn de kringloopwinkels van de Emmaus zeer groot. Ze huizen vaak in oude fabrieksgebouwen of oude scholen.
Allerlei afdelingen met de spullen goed gesorteerd. Op iedere afdeling iemand die helpt en prijst.
Uiteindelijk betaal je alles bij de centrale kassa en kun je je spullen met bon op al die afdelingen weer ophalen.  Waterdicht systeem....maar wat een gedoe.

Vandaag liep ik op mijn hippe speakers en verder vlotte uiterlijk (ja echt waar) te zoeken naar servies voor Sasja (voor in haar boerderij waar we nu 2 weken zijn, later meer over dit servies) en zocht ik kopjes en schoteltjes voor rommelroute Lunetten waar we koffie en taart inclusief Franse kop en schotel willen verkopen.
Een heel verhaal....

Maar, ik liep in een andere wereld.
Ik viel enorm op.
Om me heen oude en jonge mensen met afgewassen kleding aan.
Met ordinaire kleding en geblondeerd haar. Een boer met vrouw en dochter die eruit zien alsof we in de veertiger jaren zijn.
Ik keek mijn ogen uit. En mijn neus....de meeste bezoekers roken ook zo vies.
De geblondeerde 'ordinaire ' dame zocht tussen de, op kleur gesorteerde, slipjes naar de exemplaren met kant.
En de moeder en dochter (zie foto) zochten een schaal en een pannetje.
Bij de boeken zaten oude stoffige mannen met brilletjes en piekharen en soms baarden te lezen en bladeren.
Allen keken op van mijn verschijning.
Bij een uitgang die geen uitgang was zat een man op een kruk die zei : geen uitgang.
Dat verstond ik te laat en bijna liep ik zomaar een meter boven de grond het gebouw uit (een hekje misschien?).
Heel veel mensen die werkten bij deze Emmaus, allemaal met een verhaal denk ik. Maar allemaal druk hun werk goed te doen. Ze namen het uiterst serieus.
Mijn schoteltjes en schaal stonden keurig in krantjes gepakt in een doosje klaar toen ik het (na betaling) op kwam halen.

Ik was wat verward later in de auto naast manlief en hondje. Was ik in een kringloop film terechtgekomen?
Dat gebied in Franse Ardennen vlakbij grens België kent veel armoede, of misschien zie ik het zo en zijn zij tevreden met hoe het is. Zo was het immers altijd.

woensdag 19 juli 2017

Rabuzin

In de kringloop vond ik deze kaart. Ik blijf er maar naar kijken.zo mooi vind ik het.
Ik wilde er van alles over weten en gelukkig is daar dan het internet.
Ivan Rabuzin was een kunstenaar uit Kroatië (1921-2008). Hij was van beroep timmerman en begon in 1956 te schilderen. Hij maakte naïeve kunst. Als ik zijn werk bestudeer lijkt niets meer op dit werk. Alles veel gekleurder en fantasierijk. Over dit werk heb ik niets gevonden.
Seosko dvoriste 1958 staat er achterop de kaart. Vertaald uit het Kroatisch: Boerenerf 1958
Ben blij met deze krinkloop vondst € 0,20 bij de kringloop in het dorp.

dinsdag 18 juli 2017

Blij kind met blije bal

Rond 8 uur zat ik in de zon met heerlijk uitzicht en ontbijtje. Daarna dutte ik nog wat na. Gewoon omdat dat kon.
Naar de markt in Rocroi, koffie op terras ,3 meloenen en een nieuwe bal.
Bas was met Pitou een rondje aan het lopen en juist toen hij iets over mijn blije bal wilde zeggen zei ik: 'zomaar gratis bij de drie meloenen gekregen'..
Hij was zo groot dat de bal voorin zat en ik achterin onze panda naast Pitou.
Zij was niet zo blij met de bal....
Maar ik? Als een kind zo blij ben ik ermee.
Hij is licht, heel mooi en vol met lucht.

Midden in de wei staat een oude trampoline.
Erop liggen is als drijven op water.
Er op spelen met mijn nieuwe bal.....
En overal groen. Morgen weer hoop ik.

Ben begonnen aan deel één van de serie van Elena Ferrante.

Klinkt vakantie achtig toch?

maandag 17 juli 2017

Ferme la Forge

Dat is boerderij waar ik 2 weken met man en hond bivakkeer.
Even weg van alles : bijkomen en uitrusten.
Maar ook nadenken.
Vorig jaar liep de vakantie zo anders. Grlukkig is deze plek is redelijk dichtbij en een vertrouwd (huis van vriendin).
En altijd, elk jaar echt waar, vraag ik me af wat voor mij nou echt vakantie is.
Velen vragen zich dat nooit af omdat ze zo genieten van aan een zwembad liggen of door de bergen wandelen.
Maar ik weet het nog steeds niet goed.
Het weer is tot nu toe fijn.
Dus komende dagen maar eens dingen doe die ik leuk vind:
Kringloopwinkel, lezen, terrasje, haken.
Misschien heb toch meer mensen om me heen nodig. Lekker lachen en genieten.

vrijdag 14 juli 2017

Weer een serie klaar

Weer tien vilten tassen afgemaakt.
Klaar voor verkoop. Komende week zet ik ze op mijn website en op mijn Facebook pagina.
Er zijn er al twee weg...

Heerlijk tassen, lichtgewicht en met mooie handvatten van mooi bruin leer.

Nu inpakken en bijna wegwezen.

donderdag 13 juli 2017

Droomhuisje

Zomertijd, vakantietijd.
Iedereen vertrekt naar een vakantie adres.
Wij ook. Zaterdag gaan we via Zeeland naar de Franse Ardennen. Daar heeft vriendin S een oude boerderij waar weer 2 weken gebruik van mogen maken.
Heerlijk.

In de vakantie tijd verlang ik altijd naar een klein huisje.
Dan droom ik van wonen in een klein huisje aan zee, aan een sloot, op een heuvel.
Met een paar spullen, meer niet. 
Stel je voor dat ik ooit ergens een klein huisje vindt. Niet verder dan 3 uur rijden.
Dat dat dan mijn 2e thuisje wordt.
Dat huisje heb je in een uurtje schoongemaakt.

En zo droom ik lekker verder.
Want in dromen kun je steeds verder fantaseren.
Zonder rem of zonder met iemand rekening te houden.



dinsdag 11 juli 2017

Zomaar een muts

Het is al midden in de zomer. Daar geniet ik volop van. Tuindeur open,  alles groeit en bloeit , soms een stortbui, soms te heet, was buiten hangen, buiten eten, bijna op vakantie, zomerse zaken.

Toch krijg ik het niet voor elkaar als een echte frisse huisvrouw (met een man die minstens de helft van het huishouden doet) de winterse zaken af te ronden:
Dikke truien wassen of luchten,  winterschoenen poetsen, mutsen dassen opruimen.
Soms wel hoor,maar voor je het weet is het alweer winter.
Hier dacht ik aan toen ik deze muts waste. Hij zit altijd op de dop van de balsamico azijn.

Een ding is dit jaar zeer opvallend. De volwassen jongste zoon heeft zijn 2 winterjassen laten stomen en deze hangen nu in zo'n plastic hoes in zijn kast.
Dus hierin is hij dan weer erg huishoudelijk.
(Dat ik 8 paar van zijn schoenen heb geordend in de gang, zijn koptelefoontje uit het hoofd van de hond heb gehaald omdat het rondslingerde en zijn was heb gedaan behoort bij wat onvolwasser gedrag)

Dit zijn zo van die gedachten die opkwamen bij het ophangen van de muts.
Hi Hi Hi. ...het regent dus drogen zal ie niet.

zondag 9 juli 2017

Mijn schone moeder

Mijn schoonmoeder, inmiddels 84, wordt steeds ouder. Deze zin klopt natuurlijk.
Iedereen wordt steeds ouder.
Gister op feestje van vriendin die 70 werd. En ook een feestje van M die 51 werd.
Met zijn allen golven we naar het ouder worden en die fases maak je samen mee.

Maar goed ,schoonmoeder Janneke.
Ze ziet slecht, hoort slecht, en loopt de laatste tijd slechter. Ze was een echte wandelaar dus dat laatste is een echte verandering .
Ze is moe. Natuurlijk wil ze niet naar de dokter.  Ze gaat regelmatig naar de tandarts maar de huisarts? Nooit.
Geen controles, niks.ml
Ze reist het liefst met de trein maar voor dit weekend ging ze direct in op man's voorstel haar donderdag in Nijverdal op te halen en vandaag weer naar huis te brengen (je moet weten dat ze nooit maar dan ook nooit in een auto stapt als er over de snelweg gereden moet worden ).

Stilletjes genoot ze van onze tuin, de uitstapjes, de gezelligheid en onze nieuwe Pitou.
En Pitou sloot haar direct in haar hart en bleef steeds bij haar in de buurt.

Dit weekend wist ze opeens dingen niet meer.
Bij thuiskomst wist ze niet meer waar ze met Bas koffie had gedronken.
En zo nog tal van voorbeelden: haar korte geheugenknobbel lijkt wat versleten.

Weer een stap naar nog ouder.
Hoe verder? We weten het niet.
Gelijdelijk overkomt het ons allemaal.

Gelukkig heeft ze nog veel herinneringen en verhalen.  Al kennen we deze natuurlijk bijna allemaal.
Traditie is onze vraag :welke muziek wil je horen? Via Spotify laten we haar dan alle nummers horen die ze vraagt.
Ze geniet daar heel erg van.  Soms dansen we met zijn allen.
De hele buurt geniet mee (ze wordt steeds dover schreef ik al).
En als er dan muziek van the Beatles door de straat schalt dan weten ze: schoonmoeder Janneke is er weer.

Terwijl Janneke mee neuriet en beweegt zit Pitou de hele tijd zo naast haar.
Pitou luisterde mee.