zaterdag 15 september 2018

Schone dochter

De 11 werken zijn bijna voorbij.
Maandag  vertrekken zoon en schoondochter naar Canada voor 6 mnd.
Daarna zijn begin maar weer tijdje in Nederland.

Zij
giebelde,
werkte keihard aan haar animatie opdrachten,
bakje abrikozen koekjes,
maakte speciaal voor haar en mij warme chocolademelk,
straalde als een kind als ze weer het trouwpak mocht passen (wat ik maak voor haar voor trouwdag zus),
liet boeren en scheten en toch moesten we lachen,
houdt zoveel van onze zoon,
geniet enorm van opa en de oma's,
praat heel leuk Nederlands...,
knuffelt gewoon wanneer ze wil,
danst met mij op Kenny B 'parijs',
kruipt op schoot als wij film kijken,
smelt marchmallows boven een vuurtje.

En nog zoveel meer.
We hebben haar in ons hart gesloten.
En voor mij voelt het als dochter.. Een creatieve dochter waarmee ik geniet van kleine dingen en prachtige ideeën.

maandag 10 september 2018

Dans aan zee


Wat was het weer heerlijk in Vlissingen bij mijn ouders en op het strand.
S middags nog gezwommen in de zee.
Als er golven zijn hoef je niet zo stoer te zijn.
Je wordt vanzelf steeds natter...

Foto van zoon en schoondochter aan zee werden we een heleboel.
Zomaar vanzelf ontstond een serie.
Niemand zei wat.
Hieronder een selectie.

Een dans lijkt het.


woensdag 5 september 2018

Uit een oude doos 1

Een mooie blauwe door heb ik.
Daarin stop ik alles wat een tijd op een prikbord, koelkast of ergens anders bij. Ons in huis heeft gehangen.
Inmiddels zitten daar heel veel plaatjes, foto's knipsels en dus herinneringen in.

In 1987 waren mijn ouders 25 jaar getrouwd. Voor die gelegenheid hebben we de trouwfoto van hun. Nagemaakt.
Broer Hans en ik lijken veel op onze ouders dus er werd een plan gemaakt.
Exacte locatie getraceerd: de boom stond er nog.
Broer regelde een lijkend pak.
Vriendin Sasja en ik wikkelde een wit laken, vitrage zo om mijn lijf dat het leek of het dezelfde trouwjurk was.
Zwarte pumps verfde ik wit met latex.
En we vonden ergens echte rozen en wat plastic rozen.
Sasja deed de mise-en-scène.
Manlief maakte de foto.

De herinneringen aan dat moment zijn zo fijn.
En de foto is nu nog leuker ( ouders inmiddels 57 jaar getrouwd en wij ook 32 jaar ouder.

Wat vond ik veel in de blauwe doos.

zondag 2 september 2018

Pompoenpret

Al eerder schreef ik over de kleine moestuin die op de plaats kwam van onze vijver.
Tomaatjes, pepertjes, gele courgettes, komkommers en pompoenen.
Val alles heerlijk gesmuld.
Maar zo'n pompoenplant....die prachtige grote bladeren en de fel oranje/gele bloemen. Zo'n plant groeit elke dag een heel stuk dus al snel lagen er lange stelen met bladeren en bloemen en af en toe een pompoen. De eerste werd ook direct de grootste. Dagelijks zat ik er even bij.
Al die bloemen die na bevruchting mooie vruchten werden. En die grote pompoen aan de pompoenplant die maar bleef groeien.
Vandaag was het zover. Tenminste dat besloten we.
Op mijn knieën sneed ik de pompoen eraf.
Trots liep ik ermee naar de tafel en was ik stil van de kracht van natuur. Zo'n klein pompoenplant van 1 euro, wat zon en water en er groeien gewoon prachtige bladeren bloemen en vruchten aan.
De pompoen is zwaar, heeft een harde glimmende schil en ligt klaar voor soep.
Voorlopig niet hoor.
Nog even dagelijk bewonderen en van genieten.


woensdag 22 augustus 2018

Kinderpraat

Een hele dag bso.
Allerlei kinderen met allerlei interesses een dag samen op een fijne plek in de natuur (in oud fort van de Utrechtse waterlinie).
En dus ook allerlei gesprekjes.

Meisje G (8) was beetje sip.
Haar opa en oma miste ze heel erg.
Want die gingen verhuizen van een heel bijzonder huis naar een appartement.
Dat appartement lag dichter bij Utrecht.
Maar het ging haar om het huis.
Zeven kamers, drie trappen, een tuin met mooie plekjes, echte theater gordijnen, en nog veel meer.
Ik zag het allemaal voor me.
Ze zei dat ze dat huis die avond voor de laatste keer zou zien. Het huis waar ze met de hele familie konden logeren. Altijd met Oud & Nieuw en elk jaar met Pasen.
Hele goede paasei-verstop-plekjes in die tuin zei ze nog.
Ik begreep het zo goed.
Ik had ook een opa en oma in heel mooi huis met tuin in Hilversum. Daar kwam ik regelmatig als kind bijzondere kelder en leuke trapkast.
En het spiegeltje onder aan de trap, en de tussenschuur met opa's stekjes en de schuur met oude sleutels. En nog veel meer.
Ik heb zelf niet veel foto's van die plekjes.
Ookal zitten ze in mijn hoofd, ik had het nu toch heel leuk gevonden.

Misschien kon ze die avond van al die plekjes foto's maken?
Ze keek opeens anders.
Misschien kon ze zelf door het huis lopen met broer en alle plekjes die juist voor hen speciaal waren vastleggen.
Goed plan. Ze speelde weer verder.
Toen ze door haar moeder werd opgehaald huppelde ze naar haar toe.
We spraken erover, ook moeder vind het een geweldig plan.
Ze gingen me de foto's laten zien volgende week. Dat wil ik heel graag.

Jongen B (9) wilde boekverkoper worden.
Dat leek hem het allerleukste wat er was.
Jongen M (8) zei dat zijn ouders hadden afgesproken een lang en gelukkig leven te hebben.
Dus dat wilde hij zelf ook.

Daarom houd ik zo van kinderen.
Bso-werk is redelijk relaxed, kleine groepen en geen lesprogramma. Niet veel uitdaging voor mij, maar goed voor nu.
Dit soort gesprekjes zijn grootse momenten.  Heerlijk.



maandag 20 augustus 2018

Roest rest

In Vlissingen doe ik altijd een rondje op de fiets door de vissershaven.
Sterke oliegeur, visgeur, wind door je haren, geluid van klotsende golven tegen ijzer en tikkende lijnen.
Boten met namen als Ariana 2, onze Marie en vrouwe Jacoba.
En.... Roest.
Overal liggen verroeste onderdelen.
Soms kapot, soms geordend en vooral veel.
Ik mag altijd maar 1 roestig voorwerp meenemen.
De verzameling in mijn tuin (in een schaal) mag niet uit de hand lopen.
Wat dat is? Dat is natuurlijk de vraag.
Maar het zijn de woorden van manlief.

Deze keer nam ik niks mee.
Ik durfde het niet.
Echt waar.
Er waren jonge jongens, vissers zonen, aan het schilderen op de boten.
Hun mond viel open toen ze mij zagen fotograferen.
Dus ik nam niks mee.
Thuis ben ik dan verbaasd en manlief ook.
Had het gezegd zei hij nog.
'dan had ik het opgeraapt'.
(ook een mop, hij is niet altijd blij met de roestige vindsels en andere dingen die ik opraap....)
Een mooie grote kromme bout, een D-sluiting van 15 cm,  een stuk ketting met ringen van 10 mm, een hele grote moer.
Dat soort dingen.

Wel vond ik een stier die toch niet in mijn fietstas paste.

Kennen jullie Ben Jansen?
https://benjansenbeelden.exto.nl/

Hij maakt prachtige figuren met karakter van roestige voorwerpen.
Kijk maar eens op fb!
Ik zou willen dat ik kon lassen.

zaterdag 18 augustus 2018

Via Zeeland

Via Zeeland naar huis.
Twee dagen bij mijn liefste ouders en op het heerlijke Walcheren.
Fietsen door vissershaven  van Vlissingen, groene Boulevard, oud Vlisdingen(zulke mooie straatjes), boulevard, over en onder de dijken langs, koffie met taart onder de dijk en naast de kerk van Zoutelande.
En toen via Biggekerke en Koudekerke weer terug.

En vanavond weer thuis bij mijn eigen kinderen.
Ben een rijk mens met zoveel liefde om me heen.

vrijdag 17 augustus 2018

Bijna naar huis

De vakantie in Frankrijk is voorbij.
Heerlijk ontspannen met zijn tweeën.

Nu nog even naar mijn ouders in Zeeland dat hoort erbij.
Want de zee, ik weet het zeker, i en blijft het fijnste uitzicht.
Zeker in de ochtend of avond als het niet druk is.

De foto's zijn uit Frankrijk. Morgen foto's van de zee. Beetje raar bericht. Maar schommel nog tussen Frankrijk en Vlissingen. 

woensdag 15 augustus 2018

Rommelmarkten

Vandaag twee rommelmarkten gedaan. Het is 15 augustus en dat is een feestdag voor de Fransen.
Manlief loopt bij de eerste markt nog fier vooruit met de mand (de tweede markt had hij het wel gehad.....) 

In een open overdekte hal van brandweer was een soort bar gemaakt (cola bier wijn) en stonden de bekende klaptafels en banken klaar.
Ik wachtte 45 minuten op zo'n bank tot Bas eindelijk zijn bak patatjes had.
Inmiddels waren er 4 Fransmannen, met bier, aangeschoven aan tafel. En zat ik in een leuk gesprek over fietsen in Nederland en de enorme fietsenstallingen die wij hebben.

Tijdens het eten van de patatjes had ik echter een zeer bijzonder uitzicht....
Gelukkig zat het labeltje nog aan zijn broek.



vrijdag 10 augustus 2018

Lieve Carolien

Lieve Carolien,
Juist in de zomervakantie denk ik vaker aan je.
Misschien omdat we elkaar dan iets vaker zagen. Dat jij dan een nacht kwam logeren als ik met onze vriendin H in de Holtkamper kampeerde.
Wat hadden we een pret met zijn drietjes op zo'n kleine camping in die oude knusse vouwwagen.
Wat H betreft, ze heeft een stoere man met zeilboot aan de haak geslagen. Zo fijn.
Terwijl wij toch vroeger altijd droomden van een man met zeilboot. 
Het is nu al 5 jaar geleden dat je, in het begin van de zomer, overleed.
Al 5 jaar..... De tijd gaat zo snel.
Dat betekent dat ik 6 jaar geleden, tijdens de crisis, ontslagen ben bij Kunst Centraal.
Na jouw dood studeerde ik af aan de Pabo.
Helaas heeft het onderwijs me enorm opgebroken.
En die overgang.. Pffft das een gedoe joh..
Je moest eens weten.
Wat zou ik daar graag met jou over praten, lachen, mopperen.
Je inspireerde mij altijd enorm.
Waar ik prachtige dingen verzin maar niet echt weet hoe ik het op de markt moet zetten was jij in staat prachtige dingen te verzinnen, daar subsidie voor te krijgen en het doel wat je voor ogen had te halen.
Eigenlijk heb ik je daarvoor een beetje nodig.
Weet je dat onze vriendin H zich helemaal gaat richten op fondsen werving?
Geweldig toch? Met al onze kennis hadden we met zijn drieën een prachtig project kunnen bedenken voor bijvoorbeeld de vluchtelingen in Nederland.
Jij zou haar met al je contacten vast kunnen helpen en natuurlijk inspireren.
En weet je, H is al oma en ze geniet daar zo enorm van. Zo leuk.
Ik werk sinds juli bij een buitenschoolse opvang in Lunetten.
Na een burn out heb ik gezocht naar werk wat ik aankan, met kinderen en op fijne locatie.
Het is fijn weer ritme en inkomen te hebben.
Na december ga ik nadenken of ik dit werk wil doorzetten of dat ik ander werk ga zoeken wat me inhoudelijk meer uit zal dagen. Of misschien een combinatie daarvan.
Juist dat soort gesprekken zou ik met jou willen voeren.
En plannen maken voor projecten samen voor het onderwijs.
Op dit moment geniet ik van een vakantie in het huis van S in Noord Frankrijk. Samen met manlief hebben we heerlijk ontspannen weken.
Jaro, inmiddels getrouwd met de canadese Charlie, is tot half september in Nederland en dat is volop genieten. Ook voor Kaj is dat erg fijn zijn broer weer even thuis te hebben. Charlie is als een dochter voor mij, zo fijn. Ze is designer van korte animatie films in opdracht. Weet je nog onze animatie avonturen op het AVS met de super 8 camera in 1985?

Die moet ik maar eens opzoeken.
Nou lieve Caro, je hebt een bijzonder plekkie in mijn hart. Een fijn blauw kamertje.
Waar ik in gedachten soms even met je babbel en lach.
Want de slappe lach.... wat waren we daar goed in.
Oh ja, ik ben een gelukkig mens.
Xx



donderdag 9 augustus 2018

Kringlooppret

Niks moet. Niks hoeft.
Samen en geen enkele afspraak.

Prachtig boek gelezen ' De acht bergen' van Paolo Cognetti.
Ik ga er altijd zo in op dat ik daarna niet direct aan nieuw boek kan beginnen.
Dus begonnen met naaien. Hier heb ik rust om te naaien, het is vandaag opeens herfstachtige weer dus we waren vandaag veel binnen.
Bijna een soepele wikkelrok af.

Mijn favoriete bezigheid in Frankrijk is het bezoeken van 'vide greniers' en kringloop winkels.
We bezochten een grote Emmaus in Glageon.
Alles gesorteerd, zelfs de barbies en de poppen.
Ik vond een vintage rol behang voor 1 euro.
Daar was ik zo blij mee. Natuurlijk weet ik nog niet wat en waar ik wil behangen.
Maar het was zo'n mooie patroon in prachtige kleuren.
Bij manlief zakt de moed soms in de schoenen dan.... Waarom? Wat? Hoezo?

Maar lieverd, al 33 jaar samen, je weet hoe gelukkig ik van dit soort vondsten word.
Verzet je niet meer, dat maakt het veel leuker.

Gelukkig heeft hij ook zin in de 3 grote rommelmarkten die we komende week nog gaan bezoeken.
Ik ben een creatief plannetje aan het maken voor de rommelroute in de wijk waar ik meestal zelfgemaakt dingen verkoop.
Daar heb ik heel veel schoteltjes voor nodig.
Of kleine schaaltjes.
Nog even doorsudderen over het idee....

Een muurtje in de slaapkamer met dit behangetje misschien?
(oeps ik hoor net dat dat te druk wordt voor manlief....)


dinsdag 7 augustus 2018

Vakantie in Ferme de la Forge

We zijn er weer, in Foulzy.
Samen 2 weken in de oude boerderij van vriendin S.
Rustige heerlijke plek op 320 km van Utrecht.
Zo langzamerhand voelt het een beetje als 2e huis.
Natuurlijk klus ik een beetje.
Ik ga de buiten stoelkussens die we samen naaien afmaken, tegelkleed naaien, keuken goed poetsen en wat oude stenen verplaatsen.
Maar we doen vooral waar we zin in hebben.
Uitrusten en ontspannen.
Vanavond werden we verrast door een onweersbui... Zo heerlijk.

woensdag 1 augustus 2018

Mini moestuin

Toen de vijver lek bleek te zijn wilde ik op dat kleine stukje tuin een moestuintje maken.
Pompoen, courgette, tomaten, pepertjes en komkommer plaatste ik in de tuin of in hele grote pot.
Het groeide en bloeide en werpt nu zijn vruchten af.

zaterdag 28 juli 2018

Aan zee

Ze wilde zo graag naar zee.
Wonende in Twente houdt ze toch het meest van de zee.
Mijn schoonmoeder van 85 die steeds wat meer achteruitgaat logeert een paar dagen bij ons.
Katwijk aan Zee werd het, als wij vanuit Utrecht naar zee gaan kiezen we altijd voor het oude mooie rustige Katwijk.
Zij had er veel herinneringen omdat ze daar als kind vanuit Utrecht altijd op vakantie ging.
Het stormde op het strand.
Gelukkig stond er zo'n fijne rolstoel op luchtbanden.
Ze genoot ervan. Ik had haar met alle shawls en doeken die ik bij me had helemaal ingepakt. Het is een klein teer schoonmoedertje geworden.
Soms stilletjes en in de war, en soms vol verhalen.
Strandherinneringen kwamen er boven, van de jaarlijkse weekjes Terschelling met B.
Hij heeft daar ook mooie herinneringen aan.
Als is dat nu al 2 jaar niet meer mogelijk.
Daarvan is al afscheid genomen.

Heerlijk was het. Uitwaaien en afkoelen aan zee.

vrijdag 27 juli 2018

Ijsbrekers

Vandaag trakteer ik op dobbelstenen.
Yeahhhhh
Huh?
Lekker koud
Ze begonnen met likken
Iemand zetten zijn blok ijs in de zon
Een ander liet haar blok per ongeluk vallen
Toen was het ijs letterlijk en figuurlijk gebroken.
De blokken vlogen op de grond
Met ijs werd nog wat gespeelt en sommigen likte er lekker aan.

Een veel te korte afkoeling op een veel te warme dag.